Theatro EDU

Διεθνής Συνδιάσκεψη 2008

Θέατρο και εκπαίδευση στο κέντρο της σκηνής

Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, σε συνεργασία με τον Διεθνή Οργανισμό για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA), το ΥΠ.Ε.Π.Θ (Διεύθυνση Διεθνών Εκπαιδευτικών Σχέσεων),
τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, πανεπιστημιακά τμήματα από την Ελλάδα και το εξωτερικό
και άλλους επιστημονικούς, εκπαιδευτικούς και καλλιτεχνικούς φορείς.

 


 

Ομιλητές - Εμψυχωτές

Η Σοφία Αγγελίδου είναι απόφοιτη του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη διπλωματική της εργασία ασχολήθηκε με τη μουσική εικονογραφία, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια Αλεξάνδρα Γουλάκη-Βουτυρά. Παρακολούθησε μαθήματα μουσικολογίας και διεύθυνσης χορωδίας στην Μουσική Ακαδημία Pantso Bladigerov της Σόφιας. Ανήκει στην ερευνητική ομάδα του αρχείου Μουσικής Εικονογραφίας του ΑΠΘ και στην ομάδα του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς για την επανέκθεση του Μουσείου Ελληνικών Μουσικών Οργάνων. Από το 2003 εργάζεται ως μουσικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ είναι και διευθύντρια χορωδιών. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε μουσικοπαιδαγωγικά και μουσικολογικά περιοδικά. Είναι πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης για την Μουσική Εκπαίδευση. Μιλάει αγγλικά, ιταλικά και βουλγαρικά. Σήμερα είναι υποψήφια διδάκτορας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο με επιβλέποντα τον καθηγητή Χάρη Ξανθουδάκη. Επίσης παρακολουθεί μαθήματα και στο προπτυχιακό τμήμα του Ε.Α.Π. στον τομέα του Ελληνικού Πολιτισμού. 

Ο H. Ömer Adıgüzel είναι απόφοιτος της Σχολής Παιδαγωγικών Επιστημών, Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων και Διδακτικής του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Το 1993 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές με την εργασία «Το παιχνίδι και η σχέση του με το δημιουργικό θέατρο» υπό την επίβλεψη του Καθηγητή İnci San. Το 2000 κατέθεσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Η καλλιτεχνική παιδεία ως πεδίο υψηλής επίδοσης στις παιδαγωγικές επιστήμες» στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών, Τμήμα Εκπαίδευσης μέσω των Τεχνών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Εκπαιδεύτηκε για έξι μήνες στο Rudolf Steiner Schools του Überlingen της Γερμανίας σε θέματα πολιτισμού και εκπαίδευσης μέσω των τεχνών για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Από το 1990 έως το 1999 εργάστηκε στη Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών, Τμήμα Εκπαίδευσης μέσω των Τεχνών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Από το 1999 εργάζεται στη Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών, Τμήμα Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Το 2000-2001 του ανατέθηκε η διδασκαλία του αντικειμένου «Δημιουργικό Θέατρο» στην Ακαδημία Poliçe. Από το 1990 έχει συμμετάσχει σε πολλά συνέδρια και συζητήσεις και έχει δώσει διαλέξεις σε όλη την Τουρκία, κυρίως όμως στην Άγκυρα, για το δημιουργικό θέατρο, το θέμα «εκπαίδευση και μουσείο» και για τα παιδικά μουσεία. Έχει αναλάβει συνολικά πάνω από εκατό παιδαγωγικά προγράμματα με μαθητές προσχολικής ηλικίας, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και ανώτατης εκπαίδευσης. Έχει σκηνοθετήσει παραστάσεις, έχει συμμετάσχει σε εθνικά και διεθνή φεστιβάλ, έχει λάβει μέρος σε τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά προγράμματα και έχει εμψυχώσει πολλά βιωματικά εργαστήρια. 

Η Κατερίνα Αλεξιάδη είναι πτυχιούχος του Τομέα Φιλοσοφικών και Παιδαγωγικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Παρακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στα αντικείμενα της Φιλοσοφίας, της Παιδαγωγικής και της Κοινωνιολογίας. Είναι απόφοιτη του διετούς επαγγελματικού κύκλου σπουδών Μουσικοκινητικής Αγωγής C. ORFF της Σχολής Μωραΐτη και πτυχιούχος του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κατεύθυνση Θεατρολογίας-Μουσικολογίας. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα κλασικού τραγουδιού, αρμονίας της μουσικής και κλασικού και σύγχρονου χορού. Έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις εμπνευσμένες από τις τραγωδίες του Ευριπίδη Τρωάδες, Βάκχες, Μήδεια, με 98 την ομάδα Θεάτρου «Οψ» της Κατερίνας Παπαϊακώβου («Εύμαρος», «Ιλεάνα Τούντα», Άδειος Χώρος του Εθνικού Θεάτρου, 10η Διεθνής Συνάντηση Αρχαίου Ελληνικού Δράματος στους Δελφούς, 1ο Φεστιβάλ Τρίπολης). Έχει εργαστεί με θεατρικές ομάδες παιδιών και έχει διοργανώσει παραστάσεις. Εργάζεται ως φιλόλογος στο Μουσικό Πειραματικό Γυμνάσιο Παλλήνης. Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο και της Ομάδας Εκδόσεων του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Άλκηστις Κοντογιάννη είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια Δραματικής Τέχνης στην Εκπαίδευση στο Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής (Φ.Π.Ψ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, της Ανωτέρας Σχολής Νηπιαγωγών, του St. Nicholas College (Montessori), της Μετεκπαίδευσης (ΜΔΔΕ Ειδική Αγωγή), του Universitá di Firenze και της Σχολής Δημοσιογραφίας «Όμηρος». Η διατριβή της με θέμα «Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση και κοινωνικότητα μαθητών με νοητική υστέρηση» έγινε στο Τμήμα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Ε.Κ.Π. Αθηνών. Έχει διδάξει στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής και Μουσειοπαιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και στο Τμήμα Νηπιαγωγών και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Ε.Κ.Π. Αθηνών. Έχει συγγράψει τριάντα εννέα βιβλία για παιδιά και για εκπαιδευτικούς. Συμμετέχει σε ερευνητικές ομάδες του εξωτερικού (European Network of Affective Education, Dynamic Pedagogy) και έχει διδάξει σε άλλες χώρες (Αγγλία, Ιταλία, Ιαπωνία).

Ο Δαβίδ Άντζελ, ηθοποιός, θεατροπαιδαγωγός, γεννήθηκε το 1979 στη Θεσσαλονίκη και είναι πτυχιούχος της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Εφαρμοσμένο Δράμα στο Πανεπιστήμιο του Exeter στην Αγγλία. Έχει εργαστεί στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως παιδαγωγός δράματος. Συνεργάζεται με φορείς σκηνοθετώντας παραστάσεις επινοητικού θεάτρου. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας Stimulus που ασχολείται αποκλειστικά με το θέατρο και το δράμα στην εκπαίδευση και το θέατρο ως εργαλείο κοινωνικής παρέμβασης. Σχεδιάζει και εμψυχώνει προγράμματα για ειδικές ομάδες πληθυσμού, όπως κωφά άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, ανήλικους παραβάτες, παιδιά με συναισθηματικά προβλήματα κ.ά. Έχει εμψυχώσει τα θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα σε σχεδιασμό Π. Σέξτου «88 βελανιδιές και μύριες ανεμώνες» (Κ.Θ.Β.Ε.), «Μυρωδιά από κακάο» (Π.Ε. Ανατ. Θεσ/νίκης). Συμμετείχε στο σχεδιασμό των θεατροπαιδαγωγικών προγραμμάτων «Πέντε μουντζουρωμένα απογεύματα» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής), «The missing wallet» (Πανεπιστήμιο του Exeter). Εμψυχώνει σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και θεατρολόγους. Έχει παρακολουθήσει εργαστήρια κινησιολογίας, σωματικού θεάτρου, παντομίμας και νοηματικής, καθώς επίσης και μαθήματα κρουστών στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης επί σειρά ετών. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Αταλάντη Απέργη είναι κοινωνιολόγος, θεατρολόγος και δραματοθεραπεύτρια. Έχει ασχοληθεί με τη μετάφραση, την επιμέλεια εκδόσεων και την οργάνωση συνεδρίων. Συνεργάστηκε ως ερευνήτρια στην έκθεση-αφιέρωμα στο έργο του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Κ. Α. Δοξιάδη, Η Οικιστική του Κωνσταντίνου Δοξιάδη και η Αρχιτεκτονική της Εντοπίας, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα, 2006-2007· Κωνσταντίνος Δοξιάδης: Ζωή και Έργα, Ίκαρος, Αθήνα, 2006. Στο θέατρο έχει δουλέψει στο Λονδίνο και την Αθήνα ως βοηθός σκηνοθέτη, βοηθός επιμελητή σκηνής και θεατρολόγος, καθώς και στην παραγωγή θεατρικών παραστάσεων. Στον τομέα της ψυχικής υγείας έχει εργαστεί ατομικά και ομαδικά με εφήβους και ενήλικες, έχει συντονίσει ομάδες δραματοθεραπείας με ηλικιωμένους, άτομα με νοητική στέρηση, μετανάστες, κακοποιημένες γυναίκες, ψυχικά ασθενείς και ομάδες 99 εξαρτημένων. Στην παρούσα φάση, εργάζεται ως δραματοθεραπεύτρια στο Κέντρο Ημέρας Ανέλιξη του φορέα «Ξένιος Ζευς», στην ψυχιατρική κλινική «Γαλήνειο Μέλαθρον» και στην Εταιρεία για την Ψυχική Υγεία Παιδιών και Ενηλίκων στην Καστέλλα. Είναι μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Δραματοθεραπευτών και Παιγνιοθεραπευτών, του British Association of Dramatherapists (ΒΑDth) και του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Μαρία Αργυρίου υπηρετεί στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση την τελευταία δωδεκαετία ως μουσικός. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών με ειδίκευση στον Ελληνικό Πολιτισμό. Από το 2004 είναι αποσπασμένη στη θέση της υπευθύνου Αγωγής Υγείας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά με έντονη δραστηριότητα στο χώρο των Καινοτόμων Δράσεων. Είναι πρόεδρος του Διεθνούς Εργαστηρίου για τη Μουσική Εκπαίδευση και Έρευνα (International Culture Federation 21st Century) και πρόεδρος της Ένωσης Εκπαιδευτικών Μουσικής Αγωγής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Έχει την ευθύνη και την επιμέλεια των παιδαγωγικών εκδόσεων της Ε.Ε.Μ.Α.Π.Ε., καθώς και περιοδικών εκδόσεων προγραμμάτων τοπικής και εθνικής εμβέλειας για την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και την υγεία. Συμμετέχει σε συνέδρια και συμπόσια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και σε ερευνητικά προγράμματα, παρουσιάζοντας ποικίλο συγγραφικό έργο.

Η Διονυσία Ασπρογέρακα γεννήθηκε στην Πάτρα και αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εργάζεται ως καθηγήτρια φιλόλογος από το 1988. Συμμετείχε σε παραστάσεις της «Εταιρείας Θεάτρου και Τέχνης», θεατρικής ερασιτεχνικής ομάδας της Πάτρας. Ασχολείται ιδιαιτέρως με τη θεατρική διασκευή σύγχρονων νεανικών μυθιστορημάτων και την παρουσίασή τους από θεατρικές ομάδες μαθητών. Έχει παρακολουθήσει και οργανώσει σεμινάρια θεατρικής παιδείας και είναι συντονίστρια του Γραφείου Αχαΐας του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Marigold Ashwell τα τελευταία εννέα χρόνια εργάζεται ως ανεξάρτητη σκηνοθέτης σε μικρή εταιρεία για τις τέχνες στην εκπαίδευση, την «Hands On». Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η δουλειά της ως επιμορφώτριας σε θέματα θεάτρου, τεχνών και εκπαίδευσης και ως συμβούλου κυβερνητικών οργανισμών τόσο στην Αγγλία όσο και στο εξωτερικό. Είναι μέλος της Ομάδας του Προγράμματος «Artsmark» για τα σχολεία της Αγγλίας, αξιολογήτρια για λογαριασμό του Βρετανικού Συμβουλίου Τεχνών και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του καινοτόμου προγράμματος «Arts Award». Στα προγράμματα με τα οποία ασχολήθηκε το 2007 συγκαταλέγονται τα: «Στρατηγικές Τεχνών για παιδιά και νέους-Express» (Children and Young People’s Arts Strategy-“Express”) στο Brighton και το Hove, «Δημιουργικές Συμπράξεις» (Creative Partnerships), η διαμόρφωση της στρατηγικής του Artsmark και η συγγραφή του θεατρικού εκπαιδευτικού υλικού για την ιστοσελίδα Creative Generation. Έχει διδάξει σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, διετέλεσε διευθύντρια σε δημόσιο σχολείο και υποδιευθύντρια σε σχολείο για παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς. Εργάστηκε ως Σύμβουλος/Επιθεωρήτρια για το Θέατρο/Δράμα στο Ηνωμένο Βασίλειο επί οκτώ χρόνια και δίδαξε Θέατρο/Δράμα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (PGCE) στο Πανεπιστήμιο του Reading. Στην αρχή της καριέρας της εργάστηκε ως διευθύντρια σκηνής στο επαγγελματικό θέατρο και δίδαξε στο London Contemporary Dance Centre. Για τέσσερα χρόνια εργάστηκε επίσης ως σύμβουλος νέων στο πρώτο Community College στη νοτιοανατολική Αγγλία. Συμμετείχε στη συγγραφή του βιβλίου Progression in Secondary Drama, Heinemann, 2000. Είναι υπεύθυνη μαζί με άλλους συγγραφείς για την 100 αναθεωρημένη έκδοση του εγχειριδίου Drama in Schools: Second Edition, που εκδόθηκε από το Βρετανικό Συμβούλιο Τεχνών το 2003. Θεωρεί τιμή τη συμμετοχή της ως επίτιμο μέλος στο Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, την πορεία και εξέλιξη του οποίου παρακολουθεί από το 1999. Επίσης είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο, που αυτό εκδίδει.

Η Άβρα Αυδή είναι φιλόλογος με δίπλωμα μεταπτυχιακών σπουδών στο Αρχαίο Θέατρο, εκπαιδευτικός του δράματος και υπηρετεί ως Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Από το 1982, που διορίστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ασχολήθηκε κυρίως με τη γλωσσική διδασκαλία. Συμμετείχε στη συγγραφή των σχολικών εγχειριδίων Έκφραση-Έκθεση για το λύκειο και στην αναθεωρημένη έκδοσή τους, στη σύνταξη Προγράμματος Σπουδών για τη γλωσσική διδασκαλία κ.ά. Επίσης ασχολήθηκε με τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά προγράμματα και το εκπαιδευτικό δράμα/θέατρο, στο πλαίσιο διδακτορικής της διατριβής, εφαρμόζοντας τις γνώσεις και την εμπειρία που αποκόμισε από σχετικές σπουδές (Δραματική Σχολή της Ρ. Πατεράκη, τριετές πρόγραμμα Θεατρικής Παιδείας της Σ.Ε.Λ.Μ.Ε. Θεσσαλονίκης, θερινά τμήματα για το Εκπαιδευτικό Δράμα στο U.C.E., σχετικά σεμινάρια και συνέδρια). Δίδαξε επί τρία χρόνια το αντικείμενο «Γλωσσικές ασκήσεις» στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δ.Ε. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ασχολήθηκε με την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε θέματα γλώσσας και δράματος/θεάτρου διδάσκοντας στο 1ο Π.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης και σε διάφορα σχετικά σεμινάρια. Από το 2001 και εξής διδάσκει Δραματοποίηση και Θέατρο στο σχολείο στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στα περιοδικά Φιλόλογος, Λόγος και Πράξη, Επίλογος και σε πρακτικά συνεδρίων. Συνέγραψε με τη Μελίνα Χατζηγεωργίου το βιβλίο Η τέχνη του Δράματος στην εκπαίδευση. 48 Προτάσεις για εργαστήρια θεατρικής αγωγής, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2007. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτικού Δράματος και ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Χρήστος Αυτσίδης έχει παρακολουθήσει μαθήματα κλασικής κιθάρας στο Ελληνικό Ωδείο Νέας Χαλκηδόνας, ετήσιο σεμινάριο κουκλοθέατρου στο Ευρωπαϊκό Κολέγιο Αθηνών, ετήσιο σεμινάριο στο «Θέατρο Κούκλας» του Τάκη Σαρρή και διετές σεμινάριο παντομίμας και μιμικής στο Εργαστήριο Μιμικής και Έκφρασης της Μαρίας Κατταροπούλου. Από το 1991 στο εργαστήριο του θιάσου «ΧΑΡΧΟΥΤ» διδάσκει σε ετήσιους κύκλους σεμιναρίων κουκλοθέατρου, οι οποίοι ολοκληρώνονται με παραστάσεις των μαθητών. Μέχρι σήμερα έχουν φοιτήσει τουλάχιστον εκατόν εβδομήντα εκπαιδευτικοί. Πολλοί από αυτούς στη συνέχεια ασχολήθηκαν επαγγελματικά με το κουκλοθέατρο. Παράλληλα διδάσκει σε σεμινάρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και γενικότερα δραστηριότητες σχετικές με το κουκλοθέατρο, όπως στο «Θέατρο Κούκλας», στο Παιδοψυχιατρικό Τμήμα του Νοσοκομείου Νταού Πεντέλης, στην Ελληνική Εταιρεία Καλλιτεχνικών Προγραμμάτων Ατόμων με ειδικές ανάγκες, στην Εταιρεία Κοινωνικής Υποστήριξης Νέων ΑΡΣΙΣ, στο Σωφρονιστικό Ίδρυμα Θηλέων Παπάγου, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην UNIMA Hellas (Ένωση Κουκλοπαιχτών), σε σεμινάρια που διοργανώνει η Ν.Ε.Λ.Ε., σε ετήσια σεμινάρια της Ο.Μ.Ε.Ρ. κ.ά. Ο Θίασος «ΧΑΡΧΟΥΤ», από την ίδρυση του το 1989 μέχρι σήμερα, έχει ανεβάσει τα εξής έργα: ΧΑΡΧΟΥΤ, ο τρελός του δάσους, Το φάντασμα του Μέρμηγκα, Ο χορός των λουλουδιών, Ο καπετάνιος τ' ουρανού, Κούκλες, πρόβες, κατσαρόλες και ...λουλούδια, Νεράιδες, δράκοι, ξωτικά, ξύλινα όνειρα μέσα μας κρυφά, Ήλιε... ήλιε... δώσ’ μου μια αχτίδα, στη χώρα της Σκιάς μήπως χαθώ, Τραγούδι μικρό μου αν θες να πεις να ‘ναι ζεστό, να ‘ναι βαθύ και να κυλάει... σα δάκρυ, Παιχνίδι σε 101 κάστρο, ανέμου χάδι, Φεγγάρια, πειρατές φλόγες και όνειρα, Νερόμυλε… για σένα, Σιγοψιθυρίζοντας παραμύθια με λουλουδόπτερα και γρύλους, Χάδι σταγόνας, παιχνίδι με νότες, Χορός με σένα βροχή. Τα έργα αυτά παρουσιάζονται σε δήμους, κοινότητες, σχολεία, συλλόγους, σωματεία και κάθε είδους εκδηλώσεις.

Η Patrice Baldwin είναι πρόεδρος του National Drama της Μ. Βρετανίας και Σύμβουλος στην τοπική αυτοδιοίκηση για την Ανάπτυξη των Τεχνών στην Εκπαίδευση στην περιοχή Norfolk στην Αγγλία. Δουλεύει με εκπαιδευτικούς και παιδαγωγούς του θεάτρου σε όλο τον κόσμο για την αξιοποίηση του δράματος στη σχολική τάξη, με στόχο τη βελτίωση της μάθησης και την ενθάρρυνση της δημιουργικότητας. Έχει διατελέσει διευθύντρια σχολείου και έχει εργαστεί στο BBC ως σεναριογράφος και σύμβουλος στο Εκπαιδευτικό Τμήμα. Το συγγραφικό της έργο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα βιβλία With Drama in Mind και Teaching Literacy Through Drama. Έχει εργαστεί και στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην Παιδαγωγική Σχολή του Πανεπιστημίου East Anglia.

Ο Αντώνης Βάος σπούδασε εικαστικές τέχνες στη Ρώμη και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Είναι επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής της Προσχολική Ηλικίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει Διδακτική της Τέχνης. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα στρέφονται γύρω από τη Διδακτική των Τεχνών και τα εκπαιδευτικά προγράμματα Εικαστικών Τεχνών. Το 2000 εκδόθηκε το βιβλίο του Εικαστική Αγωγή στην Ελληνική Εκπαίδευση από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Εργάζεται επίσης ως εικαστικός καλλιτέχνης και έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στην Ελλάδα και την Ιταλία.

O Dan Baron-Cohen είναι θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης θεάτρου της κοινότητας, παιδαγωγός παραστατικών τεχνών και πολιτισμικός ακτιβιστής. Σήμερα ζει και εργάζεται στη Βραζιλία. Σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου εκπόνησε και τη διδακτορική του διατριβή με θέμα «Το θέατρο ως εκλαϊκευμένη εκπαίδευση» υπό την εποπτεία των Terry Eagleton και Raymond Williams. Οι συνεργασίες του στην αρχή της καριέρας του με τους θεατρικούς συγγραφείς Edward Bond από την Αγγλία και Ngugi Wa Thiong’o από την Κένυα τον ενέπνευσαν να ερευνήσει μεθόδους πολιτισμικής δράσης για τη δικαιοσύνη, βασισμένες στην κοινότητα. Ως συνιδρυτής του «Frontline: Πολιτισμός και Εκπαίδευση» στο Μάντσεστερ και στο Ντέρρυ (Βόρεια Ιρλανδία), μέσα από τη συνεργασία του με ειδικές ομάδες πληθυσμού, οδηγήθηκε σταδιακά στο σχεδιασμό μιας πολιτισμικής μεθόδου με στόχο την αυτοδιάθεση. Το 1994 δέχτηκε τη θέση του Senior Lecturer στον τομέα του Θεάτρου στην Εκπαίδευση ως μέσου για την Ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο του Wales. Το 1999 παραιτήθηκε από τη θέση λόγω μακρόχρονης συνεργασίας στη Βραζιλία. Οι συνεργασίες του τα τελευταία εννέα χρόνια με ακτήμονες, ιθαγενείς και κινήματα συνδικαλιστικών και πανεπιστημιακών οργανώσεων στη Βραζιλία συντέλεσαν στο να εξελιχθεί η μέθοδός του σε μία παιδαγωγική πολιτισμικού γραμματισμού και στην ανάπτυξη της ποιητικής της μεταμόρφωσης, η οποία έκτοτε βελτιώνεται μέσα από το διάλογο με καλλιτέχνες και κοινότητες στην Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και την Ασία. Είναι πρόεδρος του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA), πρόεδρος του World Alliance for Arts Education (Παγκόσμια Συμμαχία για τις Τέχνες στην Εκπαίδευση) και μέλος του World Social Forum (Διεθνής Επιτροπή του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ). Μεταξύ άλλων έχει γράψει τα βιβλία Theatre of Self Determination, Guildhall Press, Derry, 2001· Cultural Literacy: the intimate struggle for a new humanity, Alfarrabio Press, São Paulo, 2004.

Η Rosalba Battaglia γεννήθηκε στη Σικελία το 1978. Σπούδασε υποκριτική στο Διεθνές Εργαστήριο Παραστατικών Τεχνών «Off Stage» και στην Ακαδημία Δραματικών Τεχνών Pietro Scharoff στη Ρώμη. Το 2004 άρχισε τη συνεργασία της με την ομάδα Teatro Ricerche με την παράσταση Arlecchino... e madre fame, την οποία η ομάδα παρουσίασε στην Ελλάδα. Επίσης έχει εμφανιστεί στο θέατρο και την τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια έχει κερδίσει βραβεία καλύτερης ηθοποιού.

Ο Στέλιος Βγαγκές είναι δάσκαλος και εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού. Είναι απόφοιτος της Μαρασλείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας, κάτοχος μετεκπαιδευτικού τίτλου του ΜΔΔΕ και απόφοιτος του τριετούς Εργαστηρίου Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού του «Θεάτρου της Ημέρας». Έχει παρακολουθήσει προγράμματα εργαστηρίων ρυθμικής και κινητικής αγωγής, μουσικοκινητικής αγωγής και δραματοσοφίας. Υπηρετεί στο 15ο Δημ. Σχ. Καλλιθέας και εφαρμόζει το θεατρικό παιχνίδι στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία εντάσσοντάς το στο αναλυτικό πρόγραμμα. Συμμετέχει ως επιμορφωτής σε σεμινάρια και ημερίδες που οργανώνουν πανεπιστήμια, σχολικοί σύμβουλοι, σύλλογοι εκπαιδευτικών, Π.Ε.Κ. του Υπουργείου Παιδείας, δημοτικοί και πολιτιστικοί φορείς. Υπήρξε συνεργάτης στην επιμόρφωση δασκάλων καθώς και στο σχεδιασμό προγραμμάτων και δράσεων στο πλαίσιο εφαρμογής του προγράμματος «ΜΕΛΙΝΑ-Τέχνη και Πολιτισμός στην Εκπαίδευση» (1995- 2003). Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και συμμετέχει ως εισηγητής και εμψυχωτής σε σεμινάρια, ημερίδες και συνέδρια που οργανώνει ο παραπάνω φορέας. Ως μέλος της ομάδας των βασικών συνεργατών του Λάκη Κουρετζή, δίδαξε επί σειρά ετών στο τριετές Εργαστήρι Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού του «Θεάτρου της Ημέρας» το αντικείμενο σπουδών «Το θεατρικό παιχνίδι στην εκπαιδευτική διαδικασία». Έχει συγγραφικό έργο με συμμετοχές σε εκπαιδευτικά περιοδικά και βιβλία εκπαιδευτικού υλικού. Είναι ιδρυτικό στέλεχος του Κέντρου Εκπαιδευτικών και Πολιτιστικών Δραστηριοτήτων «Παιδίων Δράσεις», στο οποίο εμψυχώνει ομάδες έκφρασης παιδιών, εφήβων και ενηλίκων και συνεχίζει να διδάσκει το παραπάνω αντικείμενο.

Ο Γιάννης Βλάχος είναι γεωλόγος και Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Αχαΐας. Σπούδασε Γεωλογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών και παρακολούθησε το Τμήμα Παιδαγωγικής Θεάτρου-Θεατρικού Παιχνιδιού στην Ευρωπαϊκή Επαγγελματική Κατάρτιση Αθηνών με δάσκαλο το Λάκη Κουρετζή. Υπηρέτησε ως καθηγητής φυσικών επιστημών σε σχολεία της μέσης εκπαίδευσης (1991-97), στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κλειτορίας (1997-03) και ήταν αναπληρωτής (1998-2000) και Υπεύθυνος του Κέντρου την τριετία 2000-2003. Την τριετία 2003-2006 διετέλεσε Υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Αχαΐας. Από το 1986 ως σήμερα, συμμετείχε σε πλήθος συνεδρίων και σεμιναρίων θεατρικής παιδείας-αισθητικής αγωγής που διοργάνωσαν διάφοροι κρατικοί και μη φορείς, με σημαντικούς δασκάλους του θεάτρου και των παραστατικών τεχνών. Έχει εμπειρία από τη λειτουργία Κέντρων Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε σε εκδόσεις και συγγραφή εκπαιδευτικού υλικού για τη Θεατρική Αγωγή σε συνδυασμό με την Περιβαλλοντική Αγωγή. Δίδαξε θεατρικό παιχνίδι, κουκλοθέατρο, αγωγή λόγου-ορθοφωνία και εμψύχωση ομάδων σε επιδοτούμενα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων και νέων καλλιτεχνών και σε πλήθος σεμιναρίων και εργαστηρίων για εκπαιδευτικούς και άλλες κοινωνικές ομάδες σε θέματα θεατρικής και περιβαλλοντικής αγωγής. Επίσης υλοποίησε σχολικά προγράμματα στα παραπάνω θεματικά πεδία. Συμμετείχε με ανακοινώσεις σε συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε θέματα περιβάλλοντος και πολιτισμού. Είναι συντονιστής και βασικός εμψυχωτής του πρωτοποριακού δικτύου «Η θεατρική αγωγή ως μέσο και εργαλείο για την περιβαλλοντική αγωγή» για δημοτικά σχολεία του νομού Αχαΐας (2002-2005). Εργάζεται ως εμψυχωτής και συντονιστής σε θεατρικά εργαστήρια μαθητών, εκπαιδευτικών και ενηλίκων ενώ οργανώνει και παίρνει μέρος ως ηθοποιός και σκηνοθέτης σε παραστάσεις με διάφορες ομάδες της περιοχής της Πάτρας και του Αιγίου. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και της Πανελλήνιας Ένωσης Εκπαιδευτικών για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση.

Η Ρίκα Βλάχου εργάζεται στο Τμήμα Παιδείας της Διεύθυνσης Κοινωνικής Συμμετοχής της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.

Η Μάρω Γαλάνη αποφοίτησε από το Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1985. Την περίοδο 1986-1987 συμμετείχε στο ετήσιο εργαστήριο έρευνας του χορού «The performing space», με επίβλεψη του Maurice Bejart, στο Βέλγιο. Το 1993 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην πρωτόγονη έκφραση/χοροθεραπεία με την France Schott Billman (Paris V) στο Εργαστήρι Χορός, κίνηση, έκφραση στην Αθήνα. Στο πλαίσιο της διδακτορικής της διατριβής με θέμα «Rhythmic and Theatrical games», την οποία ολοκλήρωσε το 2003, παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής, παντομίμας, χοροθεάτρου, χορογραφίας καθώς και ρυθμικής στην Εθνική Ακαδημία Θεατρικής και Κινηματογραφικής Τέχνης και την Εθνική Αθλητική Ακαδημία της Σόφιας στη Βουλγαρία. Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια χορού και θεάτρου. Δίδαξε Ρυθμική στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών για δύο χρόνια (1987-1989). Εργάστηκε ως επισκέπτρια καθηγήτρια στη σχολή Academy for TV, Cinema and Internet Communications στη Σόφια της Βουλγαρίας (2005), στην Pädagogische Akademie des Bundes in Wien (1998), στο New Bulgarian University στη Σόφια της Βουλγαρίας, (2006). Δίδαξε στο μεταπτυχιακό τμήμα του Theatre Department of New Bulgarian University μάθημα με τίτλο «Expressive movement and rhythm in theatrical action» (2002-2003), σε Intensive Programme ICP-98- ERASMUS στο Manchester Metropolitan University (1998), σε προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών του Υπουργείου Παιδείας. Υπήρξε υπεύθυνη του προγράμματος «Όταν οι Τέχνες συνεργούν» (1995 -1996). Από το 1992 μέχρι και σήμερα διδάσκει κίνηση, χορό και θεατρικό παιχνίδι στο Π.Τ.Δ.Ε. και από 2003 έως και σήμερα διδάσκει και στο Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστήμιου Πατρών. Χόρεψε με την Sing Dance Company- Belgian, την Drouzba International Dance Company-Bulgaria, της οποίας ήταν σταθερό μέλος μέχρι το 1998, την ομάδα χορού Εύτρωτον Σώμα και studio ekfrasis, a dance theatre ensemble στην Ελλάδα. Είναι μέλος του επαγγελματικού θεατρικού σχήματος dreamtheatre-Bulgaria. Έχει χορογραφήσει για παραστάσεις θεάτρου και χοροθεάτρου στην Πάτρα, τις Βρυξέλες, την Bruges, την Αθήνα, την Τήνο, το Manchester, τη Ζάκυνθο, τη Σόφια όπως και για το γαλλογερμανικό κανάλι για τον πολιτισμό «Αrte».

Η Μίρκα Γεμεντζάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το Αμερικανικό Κολέγιο (Pierce College) και συνέχισε τις σπουδές της στη Γερμανία με υποτροφία του Ινστιτούτου Goethe. Σπούδασε μονωδία, Liedbegleidung, Opergestaltung κ.λπ. Φεύγοντας από τo χώρο της όπερας, εργάστηκε στο Berliner Konzert Chor της Φιλαρμονικής του Βερολίνου (1974- 1983). Διεύθυνε τέσσερις παιδικές χορωδίες, τέσσερις χορωδίες νέων και, ως δασκάλα φωνητικής, τη Χορωδία Φιλαρμονικής του Βερολίνου στα ορατόρια. Το 1983 επέστρεψε στην Ελλάδα για προσωπικούς λόγους. Την περίοδο 1977-1983 εργάστηκε ως Professor Δραματικής Τέχνης και Μονωδίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Από το 1985 μέχρι σήμερα ως Gast Professor Δραματικής Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης. Συνεργάστηκε με τον Peter Stein στη Schaubühne, τον Michael Grube, τον Bob Wilson, τον Peter Brook, τον Peter Oskarson (1985) στο Gävle και στη Στοκχόλμη (Stora Vreden, Hamled, Drömmernas Barn), τον Σπύρο Βραχωρίτη στο Βόλο, στη Γυναίκα της Ζάκυθος του Διονύσιου Σολωμού κ.ά. Εργάστηκε στη χορογραφία και τη μουσική -που ήταν ήχοιστην Ορέστεια του Αισχύλου σε σκηνοθεσία του Peter Stein. Έκανε τη φωνητική διαμόρφωση κειμένου και φωνής στον Ερρίκο τον Δ’ του Σαίξπηρ και στον Φάουστ σε σκηνοθεσία Peter Stein (EXPO 2000 Anovero). Έπαιξε την Τροφό στη Μήδεια του Ευριπίδη και τον Μουσικό στον Κύκλο με τη κιμωλία του Μπρεχτ, και τα δύο σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη. Συμμετείχε στο Χορό της Ορέστειας στο Καράκας, στη Βαρσοβία και την Αθήνα. Σκηνοθέτησε το Wahlfischbauch του Jens Gross (Μόναχο), τους Πέρσες του Αισχύλου στα αρχαία ελληνικά (σουηδική παραγωγή - Gävle, Στοκχόλμη, Αθήνα), τη Φόνισσα του Παπαδιαμάντη ως ορατόριο με πρότυπο τον J.S.Bach, το Dibbuk – έργο με 23 πρόσωπα, το έργο αυτό ανέβηκε με δύο ηθοποιούς με χρήση της αρχαίας ηχητικής μάσκας (Στοκχόλμη), τις Ευτυχισμένες Μέρες του Μπέκετ με την Άννα Κοκκίνου και τέλος τη Φεύγουσα Κόρη από την «Ψυχή» του Παπαδιαμάντη εμπλουτισμένο με παραμύθια και τραγούδια της Ηπείρου (2006) και την Ξένη από το musical του Georg Kreissler Σήμερα το βράδυ: Lola Blau (2008). Συμμετείχε στη σκηνοθεσία του έργου Μορφές του Βιζυηνού με ηθοποιό την Αννα Κοκκίνου.

Ο Φωκίων Γεωργιάδης σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ρόδου, στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης και στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστραικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός από το 1988. Από το 1991 εργάστηκε για εννέα συνεχή χρόνια σε πολυπολιτισμικά/διαπολιτισμικά σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Από το 2000 μέχρι το 2005 αποσπάστηκε στη Μ. Βρετανία όπου εργάστηκε στα τμήματα μητρικής γλώσσας και στο ελληνικό δημοτικό σχολείο του Λονδίνου. Συμμετείχε ως εισηγητής σε επιμορφωτικά σεμινάρια και συνέδρια με θέμα τη διαπολιτισμική αγωγή και την εκπαίδευση αλλόφωνων μαθητών. Δίδαξε στο 2ο Π.Ε.Κ. Αθήνας την ανάπτυξη εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε τάξεις με αλλόφωνους αλλογενείς μαθητές. Συμμετείχε στην παραγωγή διαπολιτισμικού διδακτικού υλικού για το μάθημα της Ιστορίας στο πλαίσιο του προγράμματος του Κέντρου Διαπολιτισμικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο πρόγραμμα «Παιδεία Ομογενών» του Πανεπιστημίου Κρήτης. Το 2005 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Institute of Education στο Λονδίνο με θέμα «Συγκριτική Παιδαγωγική και Ευρωπαϊκή Εκπαίδευση (Διαπολιτισμική Αγωγή)». Σήμερα είναι υποψήφιος διδάκτορας του Institute of Education του Πανεπιστημίου του Λονδίνου στο διδακτορικό πρόγραμμα για την Εκπαίδευση. Τα ακαδημαϊκά του ενδιαφέροντα στρέφονται γύρω από τη διαχείριση της ετερότητας και τα ανθρώπινα δικαιώματα στην εκπαίδευση. Είναι μέλος του International Association of Intercultural Education (IAIE), του Society of Intercultural Education, Training and Research (SIETAR Europa), του British Association for International & Comparative Education (BAICE), του National Association for Multicultural Education (NAME) και της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδας.

Η Δέσποινα Γεωργιάδου είναι εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Έχει παρακολουθήσει πλήθος συνεδρίων και έχει συμμετάσχει ως μέλος στην οργανωτική επιτροπή του διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αρχαίας Ολυμπίας για παιδιά και νέους. Από το ακαδημαϊκό έτος 2007-2008 είναι μετεκπαιδευόμενη δασκάλα στο διδασκαλείο του Παιδαγωγικού Τμήματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Patrick Charrière είναι καθηγητής γαλλικής γλώσσας και λογοτεχνίας σε λύκεια και πανεπιστήμια. Συντονίζει παράλληλα θεατρικές ομάδες μαθητών και εκπαιδευτικών. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος στην Επικοινωνία και τις Τέχνες. Ενθουσιώδης οπαδός του αυτοσχεδιασμού και των διαγωνισμών αυτοσχεδιασμού, ασχολήθηκε μ’ αυτόν ως ηθοποιός, ως παίκτης σε διαγωνισμό, ως αρχηγός ομάδας και ως δάσκαλος αυτοσχεδιασμού. Μεταξύ 1985-2005 διετέλεσε μορφωτικός ακόλουθος της Γαλλικής Πρεσβείας στη Θεσσαλονίκη (1987-1993), το Σαν Φρανσίσκο (1996-2000) και την Κωνσταντινούπολη (2000-2005). Κατά την περίοδο αυτή, έδωσε διαλέξεις και δίδαξε σε επιμορφωτικά σεμινάρια για καθηγητές γαλλικών, χρησιμοποιώντας τεχνικές δημιουργικού θεάτρου, όπως το παιχνίδι ρόλων, την προσομοίωση και τον αυτοσχεδιασμό. Στα άρθρα του συμπεριλαμβάνονται: Montaigne on trial-θεατρική προσομοίωση της δίκης του Montaigne για μαθητές γαλλικών, One can not not improvise-αφιέρωμα στον Paul Watzlawick, Surf and survival-προσομοίωση πλοήγησης στο διαδίκτυο. Πρόσφατα αποσύρθηκε από τη διδασκαλία, αλλά εξακολουθεί να συμμετέχει σε προγράμματα επιμόρφωσης καθηγητών της γαλλικής γλώσσας.

Ο Steven Clark διδάσκει αγγλικά και θέατρο σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε μαθητές ηλικίας 15-18 ετών, και σε κολέγιο επιμόρφωσης καθηγητών στη Γαλλία, χρησιμοποιώντας το θέατρο και την εκπαίδευση μέσω των τεχνών ως εργαλεία για τη διδασκαλία και την εκμάθηση ξένων γλωσσών. Επειδή ανατράφηκε σε δίγλωσση οικογένεια (με μητέρα Γαλλίδα και πατέρα Αμερικανό), άρχισε να ερευνά νέους τρόπους για να επισημάνει τα θετικά σημεία των διαπολιτισμικών ανταλλαγών και της πολυπολιτισμικότητας. Εδώ και δύο δεκαετίες ειδικεύεται στο σχεδιασμό προγραμμάτων ανταλλαγής μαθητών που βασίζονται σε ερευνητικά προγράμματα θεάτρου στην εκπαίδευση, καθώς και με επιμορφωτικά μαθήματα και εργαστήρια για Βρετανούς και Γάλλους καθηγητές Θεατρικής Αγωγής και για καλλιτέχνες του θεάτρου. Τα τελευταία οκτώ χρόνια συμμετέχει όλο και πιο ενεργά σε διεθνή συνέδρια σε όλη την Ευρώπη με θέμα την εκπαίδευση μέσω των τεχνών (Ιταλία, Βέλγιο, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία και Ελλάδα) τόσο ως βασικός ομιλητής όσο και ως εμψυχωτής εργαστηρίων. Επίσης, έχει διδάξει σε βιωματικά εργαστήρια θεάτρου στη γαλλόφωνη Αφρική (Σενεγάλη και Γουϊνέα), το Χονγκ Κονγκ, το Μακάου και την Ταϊβάν.

Η Andrea Copeliovitch είναι καθηγήτρια Θεάτρου στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Rio Grande do Norte-UFRN, συντονίζει το Εργαστήριο Δράσης, Γλώσσας και Κίνησης (ALMA) και διευθύνει το Gaya Contemporary Dance Company. Η διδακτορική της διατριβή έγινε στην Ποιητική-UFRJ στο Paris VIII. Η διατριβή της «Ο ηθοποιός-πολεμιστής αντιμέτωπος με την άβυσσο» είναι μια έρευνα για το ουσιώδες στην τέχνη και εστιάζει στον ηθοποιό, τη δράση του και τη γλώσσα που προκύπτει από αυτή τη δράση. Με μεταπτυχιακό στην Πρακτική του Θεάτρου από το USP, έχει ασχοληθεί ερευνητικά από το 1991 με την πρακτική άσκηση του ηθοποιού. Εστιάζοντας στις προ-εκφραστικές διαδικασίες, στην εργασία της ανέπτυξε το θέμα «Χτίζοντας ένα χαρακτήρα μέσω της ιεροτελεστίας: μια πρόταση μαθητείας για ηθοποιούς». Έχει εμψυχώσει εργαστήρια και έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε συνέδρια στη Βραζιλία και σε πολλά μέρη σε όλο τον κόσμο, όπως στο Irvine των Η.Π.Α., στο Πανεπιστήμιο του Exeter στην Αγγλία, στην Αθήνα και το Παρίσι.

Η Αργυρώ Γιαλαμπρίνου είναι θεατρολόγος, απόφοιτη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Τέχνης και την Πολιτιστική Διαχείριση από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Είναι υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων στον Εκπαιδευτικό Οργανισμό «Βιωματικό Σχολείο». Έχει διατελέσει πρόεδρος του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων για το διάστημα 2006-2008 και είναι μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Έχει εργαστεί ως θεατρολόγος-εμψυχώτρια με διάφορες ομάδες παιδιών δημοτικού και γυμνασίου. Επίσης, έχει εργαστεί ως υπεύθυνη θεάτρου στο Θέατρο Ελυζέ και στο Θέατρο Αμόρε. Με την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων έχει συνεργαστεί στο Πρόγραμμα της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας «Άνοιξη του Σύγχρονου Ελληνικού Θεατρικού Έργου». Στο Λονδίνο εργάστηκε στο Literary Department του Soho Theatre Writers’ Centre και συμμετείχε στη διοργάνωση της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου για το αγγλικό τμήμα του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει στη συγγραφική ομάδα του λευκώματος 1917-1997: 80 χρόνια Σ.Ε.Η. και του καταλόγου λευκώματος της έκθεσης Έλληνες σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι και αρχαίο δράμα, που είχε διοργανωθεί από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Αθήνας σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού. Ήταν μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Α’ Θεατρολογικού Συνεδρίου με τίτλο «Το Θέατρο στην Ελλάδα τον 20ο αιώνα: από το θέατρο των ιδεών στο μεταμοντέρνο», που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων το Δεκέμβριο του 2005.

Η Μπέττυ Γιαννούλη είναι κοινωνιολόγος, διορισμένη από το 1989 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Έχει παρακολουθήσει μεταπτυχιακά σεμινάρια στην εγκληματολογία και τα οικονομικά και έχει εργαστεί εθελοντικά στο Κέντρο Κοινωνικής Παρέμβασης των Δήμων Γλυφάδας, Αλίμου, Ελληνικού και Αργυρούπολης, όπου ασχολήθηκε με θέματα πρόληψης στην κοινότητα. Από το 1998 παρακολουθεί συστηματικά επιμορφωτικούς κύκλους σπουδών για το θέατρο στην εκπαίδευση στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει οργανώσει και εμψυχώσει μαθητικές θεατρικές ομάδες και έχει λάβει μέρος σε εργαστήρια, ημερίδες, διεθνείς συνδιασκέψεις ως εισηγήτρια και ως μέλος οργανωτικών επιτροπών. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και συμμετέχει στο σχεδιασμό εκπαιδευτικών προγραμμάτων του σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Άρθρα της για το θέατρο στην εκπαίδευση έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά. Εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στο πεδίο «Θεατρική τέχνη και παιδαγωγική πράξη».

Η Γεωργία Γκανά είναι μουσικός, μουσικοπαιδαγωγός και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Είναι υπεύθυνη του Εργαστηρίου Τέχνης και Δημιουργίας «Ανεμόσκαλα». Εργάζεται με ομάδες παιδιών και ενηλίκων και με άτομα με ειδικές ανάγκες εφαρμόζοντας προγράμματα μουσικής και θεατρικού παιχνιδιού. Οργανώνει μουσικοθεατρικές παραστάσεις με παιδιά. Συμμετέχει ως εισηγήτρια και εμψυχώτρια σε συνέδρια και σεμινάρια. Δίδαξε Μουσική και Μουσικοκινητική στο Τμήμα Βρεφονηπιοκομίας του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. Είναι ιδρυτικό μέλος της Καλλιτεχνικής Παιδαγωγικής Ομάδας «Ελάτε να παίξουμε», μέλος της μπάντας δρόμου του «Κρουστόφωνου» και μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει: Γκανά Γ., Ζησοπούλου Ε., Θεοδωρίδης Ν., Καραχάλιου Κ., Κοκκίδου Μ., Χατζηκαμάρη Π., Το σχολείο εργαστήρι Τέχνης και Δημιουργίας, Α.Π.Θ., Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη, 1994· Γκανά Γ., Ζησοπούλου Ε., Θεοδωρίδης Ν., Καραχάλιου Κ., Κοκκίδου Μ., Χατζηκαμάρη Π., Δέκα δημιουργικά βήματα για μια σχολική παράσταση, Καστανιώτης, Αθήνα, 1998.

Ο Νίκος Γκόβας σπούδασε μαθηματικά, θέατρο και παιδαγωγικά στην Ελλάδα, την Αγγλία και την Αυστραλία και έχει συνεργαστεί ως ηθοποιός, μουσικός, σκηνοθέτης και εμψυχωτής νεανικών θεατρικών εργαστηρίων με δημοτικά θέατρα, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., πανεπιστήμια και ανεξάρτητες ομάδες. Το 1994 ιδρύει στο Λονδίνο το Theatre Lab Company (Hellenic Foundation Award 1997) και σκηνοθετεί τις παραστάσεις του μέχρι το 1998 (European Festival of Theatre in Camden London, Διεθνές Φεστιβάλ «Θεατρική Άνοιξη» στη Θεσσαλονίκη, κ.ά.). Είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1982, συντονιστής πολιτιστικών προγραμμάτων στην Ανατολική Αττική από το 1998 και έχει συνεργαστεί σε επιμορφωτικά και πιλοτικά προγράμματα για το θέατρο στην εκπαίδευση με Π.Ε.Κ., το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Central School of Speech and Drama, το Winchester University στην Αγγλία, το πρόγραμμα «ΜΕΛΙΝΑ-Τέχνη και Πολιτισμός στην Εκπαίδευση», δημοτικά θέατρα, επαγγελματικές ενώσεις κ.ά. Έχει επιμεληθεί βιβλία και άρθρα για το θέατρο και την εκπαίδευση, είναι εκδότης του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο και ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει τιμηθεί με το διεθνές βραβείο «Grozdanin Kikot» (2002) για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του θεάτρου/δράματος στην εκπαίδευση, είναι μέλος της Επιτροπής Προγραμμάτων του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEAInternational Drama/Theatre & Education Association) και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA Europe) (2006- 2007). Το 2002 κυκλοφόρησε το βιβλίο Για ένα δημιουργικό νεανικό θέατρο: ασκήσεις, παιχνίδια, τεχνικές από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Ο Θόδωρος Γραμματάς γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1951. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών το 1975. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στο Παρίσι στο Πανεπιστήμιο Paris X-Nanterre και την École Pratique des Hautes Études όπου το 1976 έλαβε τον τίτλο D.E.A. και το 1979 το Doctorat de 3e cycle με θέμα διδακτορικής διατριβής «La notion de Liberté chez Nikos Kazantzakis». Από το 1994 είναι καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών στην ειδικότητα «Νεοελληνικό Θέατρο και Πολιτισμός» και διδάσκει σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο μαθήματα όπως: Νεοελληνικό Θέατρο και Κοινωνία, Θέατρο για Παιδιά και Νέους, Θέατρο και Εκπαίδευση, Ιστορία του Νεοελληνικού Θεάτρου, Συγκριτική Θεατρολογία, Κοινωνιολογία και Σημειολογία του Θεάτρου, τα οποία αποτελούν αντικείμενα των ερευνητικών ενδιαφερόντων του. Έχει πάρει μέρος σε πολυάριθμα πανελλήνια και διεθνή συνέδρια, σεμινάρια και συμπόσια με ανακοινώσεις σε θέματα της ειδικότητάς του. Είναι μέλος σε επιστημονικές εταιρείες και ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι διευθυντής του Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου του Τομέα Ανθρωπιστικών Σπουδών του Π.Τ.Δ.Ε., μέλος του American Bibliography Institute, κάτοχος του βραβείου «Νίκος Καζαντζάκης» (1991). Έχει πλούσιο και πολύπλευρο δημοσιευμένο έργο σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά, σε πρακτικά πανελλήνιων και διεθνών συνεδρίων.

Η Σμαρώ Χ. Γρηγοριάδου σπούδασε κλασική κιθάρα με το Γιώργο Κερτσόπουλο και μουσική σύνθεση με το Γιώργο Σιωρά στην Αθήνα. Συνέχισε τις μεταπτυχιακές μουσικές σπουδές της στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου με τιμητική υποτροφία του Κολεγίου. Παρακολούθησε ενεργά κύκλους σεμιναρίων με μουσικές αυθεντίες της εποχής μας, όπως ο μαέστρος - πιανίστας Γιώργος Χατζηνίκος, η διδασκαλία του οποίου αποτελεί γι' αυτήν μόνιμη έμπνευση ουσίας. Έχει τιμηθεί με πολυάριθμα ελληνικά και διεθνή βραβεία ερμηνείας και σύνθεσης και έχει παρουσιάσει την εργασία της στην Ελλάδα, τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, την Τουρκία, τον Καναδά και τις Η.Π.Α. Εστιάζει την εργασία αυτή σε τρεις τομείς: στην ερμηνεία έργων για κλασική κιθάρα μέσα από ανανεωμένους τρόπους σύλληψης και αισθητικής προσέγγισης του κιθαριστικού ρεπερτορίου, στη σύνθεση νέων έργων και την ευρεία τους παρουσίαση στην Ελλάδα και το εξωτερικό, στην έρευνα «ερμητικών» γνωστικών πεδίων, όπως η μουσικότητα της ελληνικής γλώσσας, ο μουσικός σχεδιασμός του αρχαίου δράματος και η ουσία της μουσικής ερμηνείας. Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρείας «Αντίλαλοι», με πρώτη παραγωγή Σοφοκλέους Αντιγόνη, παράσταση βασισμένη στην αρχαία μετρική (2007-2008).

Ο János Deme είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Pécs, Doctoral School in Literary Sciences Program in Cultural Sciences και του Πανεπιστημίου Eötvös Lóránd, Doctoral School of Sociology στην Ουγγαρία. Εργάζεται ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Pécs, στο Τμήμα Επικοινωνίας και Επιστημών των Μέσων, και ως παιδαγωγός στο Κολέγιο Martineum στη Mánfa. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος στη «Népszava» (2004-2007) και ως κοινωνικός λειτουργός στο Υπουργείο Πρόνοιας σε καταφύγια αστέγων (1995-1996). Έχει δημοσιεύσει: «Merging in words. Verbalism and writing, as theoretical intersection in cultural anthropological gipsy research» (σ. 285-305), στο Gipsies in Europe, Csaba Prónai, Nyitott Könyv, Βουδαπέστη, 2006· Power, evoked creatively. Pressure and creativity in the performativity theory of Judith Butler. The history of the ego. The history in the reminiscence of the migrant Hungarians (3) 1:206-214 (2006), (2007).

Η Ζωή Διονυσίου είναι λέκτορας Μουσικής Παιδαγωγικής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου. Σπούδασε Παιδαγωγική στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και μουσική (πιάνο, ανώτερα θεωρητικά και βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική). Έχει μεταπτυχιακό τίτλο (MA) και διδακτορικό δίπλωμα στη Μουσική Παιδαγωγική από το Institute of Education του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.

Ο Sead Djulic γεννήθηκε το 1950 στο Στόλακ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Αποφοίτησε από το Στούντιο Δραματικής Τέχνης στο Σαράγιεβο. Από την ίδρυση του Θεάτρου Νέων στο Μόσταρ το 1974, του οποίου είναι καλλιτεχνικός διευθυντής, ασχολείται με το θέατρο στην εκπαίδευση και με τη σκηνοθεσία. Έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από σαράντα παραστάσεις. Από τον Οκτώβριο του 1975 είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής της «Εναλλακτικής Ακαδημίας» (Alternative Academy), ενός χώρου επιμόρφωσης, μέσα από εντατικά εργαστήρια, καλλιτεχνών που ασχολούνται με το θέατρο στην εκπαίδευση. Είναι πρόεδρος του Κέντρου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, το οποίο είναι μέλος του IDEA. Έχει διδάξει σε πολλά θεατρικά εργαστήρια στη χώρα του και στο εξωτερικό (Κροατία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Σλοβενία, Βουλγαρία, Ιταλία, Σιγκαπούρη, Η.Π.Α., Ηνωμένο Βασίλειο, Ελλάδα, Χονγκ-Κονγκ). Είναι ο αρχισυντάκτης του περιοδικού «TMAČAART» για το θέατρο και τη θεατρική παιδεία και τακτικός συνεργάτης του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Džemal Bijedič στο Μόσταρ.

Η Γιούλη Δούβου γεννήθηκε στην Πάτρα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο La Sapienza της Ρώμης ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Το 2006 δημιούργησε μαζί με τη Ζωή Λυμπεροπούλου το χώρο έκφρασης «επί δράσει», στον οποίο πραγματοποιούνται καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες αισθητικής αγωγής, με έμφαση στο θέατρο για παιδιά και ενήλικες. Διδάσκει από το 2004 σε ολοήμερα δημοτικά σχολεία το μάθημα της θεατρικής αγωγής. Συνεργάστηκε με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας για τις παραστάσεις Όπερα της πεντάρας του Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Θ. Μουμουλίδη και Το τέλος του καρναβαλιού του Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Β. Παπαβασιλείου. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις ερασιτεχνικών ομάδων. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεάτρου στη εκπαίδευση, υποκριτικής, σκηνοθεσίας και ψυχοδράματος. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Συλλόγου Αποφοίτων Θεατρολόγων Πατρών και του Γραφείου Αχαΐας του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Stig A. Eriksson είναι Associate Professor Θεάτρου/Δράματος στο Bergen University College της Νορβηγίας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του IDEA και υπεύθυνος Προγραμμάτων στο πλαίσιο του 4ου Παγκόσμιου Συνεδρίου του IDEA στο Bergen. Ήταν κεντρικός ομιλητής στο συνέδριο του IDEA στο Χονγκ Κονγκ το 2007. Έχει ασχοληθεί με το αναλυτικό πρόγραμμα και την εισαγωγή του θεάτρου/δράματος στα σχολεία και στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Είναι έμπειρος δάσκαλος θεάτρου/δράματος και παιδαγωγός και έχει συμμετάσχει με ανακοινώσεις και εργαστήρια σε πολλά εθνικά και διεθνή συνέδρια. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν την ιστορία της εξέλιξης του θεάτρου/δράματος στην εκπαίδευση, το πολιτικό θέατρο και το εκπαιδευτικό δράμα. Το 2003 του απονεμήθηκε στο Μόσταρ της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το διεθνές βραβείο «Grozdanin Kikot» για τη συνεισφορά του στην ίδρυση του IDEA και ειδικότερα του ταμείου αλληλεγγύης του IDEA. Το τελευταίο διάστημα ασχολείται με ένα ερευνητικό πρόγραμμα στον τομέα της Αισθητικής Αγωγής με θέμα «Αποστασιοποίηση και Παιδαγωγική του Θεάτρου/Δράματος».

Ο Mario Gallo, ειδικός της Commedia dell'Arte, είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης θεάτρου, παιδαγωγός και συγγραφέας. Δραστηριοποιείται τόσο στην Ιταλία όσο και στο εξωτερικό. Έχει σπουδάσει στο Cantiere Internazionale d'arte of Montepulciano, Centro di Pedagogia Teatrale “G. Craig” στη Φλωρεντία και στο Instituto di Scienze dello Spettacolo e Sociologia della Comunicazione (Ινστιτούτο Επιστημών του Θεάματος και Κοινωνιολογίας της Επικοινωνίας) στο Πανεπιστήμιο του Urbino. Ορόσημα για την πορεία του θεωρεί τις συναντήσεις του με τους Jan Ferslev (Odin Theatre), Sosta Palmizi, Marcel Marceau, Hal Yamanouchi, Phil Radice (Σχολή J. Lecoq, Παρίσι), Kassim Bayatly.

Ο İsmail Güven αποφοίτησε το 1989 από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών, Τμήμα Διδακτικής και Αναλυτικών Προγραμμάτων, στην Τουρκία. Πήρε τον πρώτο μεταπτυχιακό του τίτλο το 1992 και ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή το 1998 στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας. Από το 1990 εργάζεται στη Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Τα κύρια επιστημονικά του αντικείμενα είναι η Ιστορία της Εκπαίδευσης, η Επιμόρφωση Καθηγητών και το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια για την εφαρμογή του δημιουργικού θεάτρου στην τάξη και έχει εμψυχώσει πολλά εργαστήρια με αυτό το θέμα. Έχει σχεδιάσει προγράμματα με θέμα τη χρήση του δημιουργικού θεάτρου στις κοινωνικές επιστήμες, τα οποία υλοποιήθηκαν από επιστημονικές ενώσεις δημιουργικού θεάτρου. Εργάζεται ως Associate Professor στο Τμήμα Διδασκαλίας Κοινωνικών Σπουδών, Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας.

Η Dorothy Heathcote γεννήθηκε το 1926. Παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο της περιοχής της μέχρι τα 14 και μέχρι τα 19 της εργάστηκε ως υφάντρια σε κλωστοϋφαντουργείο. Από τα 19 μέχρι τα 21 της παρακολούθησε μαθήματα σκηνοθεσίας θεάτρου, χορού και εκπαιδευτικού δράματος στο Northern Theatre School. Έγινε μέλος του διδακτικού προσωπικού και δίδαξε για δύο χρόνια εκπαιδευτικούς και επαγγελματίες από το χώρο των επιχειρήσεων. Στα 24 της διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Durham, όπου δίδαξε σε εκπαιδευτικούς τις μεθόδους Froebel και ανέπτυξε πλέον το δικό της σύστημα διδασκαλίας και μάθησης, που έγινε γνωστό ως «ο μανδύας του ειδικού». Το σύστημα βασίζεται στην αρχή ότι οι μαθητές δουλεύουν σε περιβάλλοντα που ενθαρρύνουν την καλλιέργεια των κοινωνικών τους δεξιοτήτων και το πραγματικό ενδιαφέρον τους για τη μελέτη και τη μάθηση των αντικειμένων του αναλυτικού προγράμματος. Η δουλειά της σε αυτό το σύστημα συνεχίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Newcastle upon Tyne μέχρι το 1986, οπότε επισήμως συνταξιοδοτήθηκε και σταμάτησε να διδάσκει σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο. Από τότε εμψυχώνει εργαστήρια σε συνέδρια, μουσεία, πινακοθήκες και σχολεία και ασχολείται με μαθητές όλων των ηλικιών και δεξιοτήτων, από τη βαθμίδα του νηπιαγωγείου μέχρι επαγγελματίες από διάφορους χώρους, όπως η ιατρική και η αστυνομία, αλλά και εκπαιδευτικούς διαφορετικών ειδικοτήτων. Από το 1950 δημοσιεύει τακτικά σε εκπαιδευτικά περιοδικά άρθρα για τις μεθόδους της διδασκαλίας και λεπτομερείς μελέτες για την εφαρμογή του συστήματός της στην πράξη. Η δουλειά της στα σχολεία και οι επιμορφωτικές της συναντήσεις με εκπαιδευτικούς έχουν καταγραφεί σε βίντεο και DVD. Είναι επίτιμη διδάκτορας των Πανεπιστημίων Newcastle upon Tyne και Derby. Έχει κερδίσει εύφημη μνεία από τη Διεθνή Ένωση για τις Παραστατικές Τέχνες (International Society for the Performing Arts) και το βραβείο Lifetime Achievement της Αμερικανικής Ένωσης για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (American Alliance for Theatre in Education). Οι ταινίες του BBC που παρουσιάζουν τη δουλειά της έχουν κερδίσει διάφορες διακρίσεις. Η ταινία για τη ζωή και το έργο της Three Looms Waiting έχει κερδίσει το βραβείο «Blue Ribbon» του Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών. Έχει εκδώσει βιβλία για τη μέθοδο διδασκαλίας της και αυτόν τον καιρό ετοιμάζονται δύο βιογραφίες της.

H Κωνσταντίνα Ζηροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογία, κατεύθυνση Κλασικής Φιλολογίας, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Essex της Μ. Βρετανίας με ειδίκευση στο Σύγχρονο Ευρωπαϊκό Θέατρο (ΜΑ) και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Ε.Κ. Πανεπιστημίου Αθηνών με έμφαση στο Νεοελληνικό Θέατρο (MPhil). Yπήρξε ερασμιακή υπότροφος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Paris III, Sorbonne Nouvelle της Γαλλίας. Είναι διδάκτορας του Τμήματος Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου εκπόνησε διατριβή στο γνωστικό πεδίο του Ελληνικού Μεταπολεμικού Θεάτρου με υποτροφία του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη. Εργάστηκε στο Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου-Θεατρικό Μουσείο σε θέση επιμελήτριας και υπεύθυνης εκπαιδευτικών προγραμμάτων και στο τμήμα χορηγιών πολυεθνικού διαφημιστικού ομίλου εταιρειών. Έχει δώσει διαλέξεις και σεμινάρια για διάφορα θεατρολογικά θέματα, έλαβε μέρος σε συνέδρια και έχει δημοσιεύσει σχετικά άρθρα της σε συλλογικούς τόμους, θεατρικά προγράμματα, εφημερίδες και περιοδικά. Διδάσκει δραματολογία και ιστορία θεάτρου στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών (2000- σήμερα) και Ιστορία Θεάτρου στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (2007-2008). Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου από το 2004.

Ο Απόστολος Ζήσιμος φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Λάρισας και ολοκλήρωσε το πρόγραμμα εξομοίωσης στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην εκπαίδευση εργάζεται από το 1985. Συμμετείχε ως εισηγητής σε επιμορφωτικά σεμινάρια και συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Παρακολούθησε σεμινάρια επιμόρφωσης (Π.Ε.Κ.) και συνέδρια σχετικά με τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Από το 1999 μέχρι το 2004 αποσπάστηκε στα σχολεία της Μ. Βρετανίας όπου και συνεργάστηκε με το Ε.ΔΙΑ.Μ.Μ.Ε. στην παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού στο πρόγραμμα «Παιδεία Ομογενών». Το 2004 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Brunel University στο Λονδίνο, στον τομέα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Σήμερα είναι υποψήφιος διδάκτορας του Π.Τ.Δ.Ε. στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι μέλος της International Association of Intercultural Education (IAIE) και της Παιδαγωγικής Εταιρείας Ελλάδας.

H Ελένη Ζησοπούλου (M.Ed) είναι νηπιαγωγός και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ασχολήθηκε με τη συμβολή του παιδαγωγικά ανασχεδιασμένου χώρου στην εμφάνιση και ανάπτυξη συνεργατικών μορφών διδασκαλίας και μάθησης. Διδάσκει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Συμμετέχει ως εισηγήτρια σε σεμινάρια και συνέδρια με θέμα την αισθητική αγωγή. Εφαρμόζει προγράμματα αισθητικής αγωγής και θεατρικού παιχνιδιού σε ομάδες παιδιών και ενηλίκων. Συμμετέχει σε ερευνητικά και επιμορφωτικά προγράμματα. Είναι ιδρυτικό μέλος της Καλλιτεχνικής Παιδαγωγικής Ομάδας «Ελάτε να παίξουμε».

Η Τζωρτζίνα Κακουδάκη (ΒΑ, Μphil) είναι υποψήφια διδάκτορας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Αθήνας. Έχει σπουδάσει υποκριτική στο τριετές εργαστήριο του Θεάτρου Στοά και θεατρική αγωγή σε πλήθος σεμιναρίων. Έχει διδάξει τα μαθήματα Διδακτική του ΘεάτρουΘεωρία και Πρακτική στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004- 2007) και Εμψύχωση Κούκλας στο Νηπιαγωγείο στο Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (2007-08). Έχει διδάξει θεατρική αγωγή στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο/Λύκειο Γέρακα (από το 2006), θεατρικό παιχνίδι σε δημόσια ΙΕΚ και σε εργαστήρια ελευθέρων σπουδών (Μαιρηβή, Επί δράσει κ.λπ.), Ιστορία/Δραματουργία Θεάτρου στη δραματική σχολή «Εμπρός- Εργαστήριο» και στην Ακαδημία Τεχνών «Ακμή». Έχει διευθύνει βιωματικά θεατρικά εργαστήρια σε πανεπιστημιακά φεστιβάλ θεάτρου στο Βέλγιο, τη Λιθουανία, τη Λευκορωσία, την Πολωνία, τη Γερμανία, την Αίγυπτο κ.α., στο Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση κ.α. Εργάστηκε ως υπεύθυνη της βιβλιοθήκης και του αρχείου του Εθνικού Θεάτρου (1997- 2004). Είναι συγγραφέας του βιβλίου Θέατρο-Θεατρική Αγωγή του ΙΔΕΚΕ (2007). Έχει παίξει στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχει συνεργαστεί ως δραματουργός σε παραστάσεις χορού με τις ομάδες Yelp, Quasi Stellar, Αερίτες.

H Μαίρη Καλδή είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1983 και σήμερα εργάζεται στο 3ο Γυμνάσιο Αχαρνών. Σπούδασε Παιδαγωγικά στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Συνεργάστηκε, παίζοντας πιάνο σε συναυλίες, με το συγκρότημα «Εναπομείναντες» του Νικόλα Άσιμου (1983-1986). Παρακολούθησε επιμορφωτικά σεμινάρια ιστορίας της τέχνης, σημειολογίας του θεάτρου και θεάτρου στην εκπαίδευση. Συνεργάστηκε με μαθητικές θεατρικές ομάδες και έχει λάβει μέρος σε διεθνείς συνδιασκέψεις, ημερίδες και σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών ως μέλος οργανωτικής επιτροπής. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, υπεύθυνη της Ομάδας Εκδόσεων και μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο.

Η Πολυξένη Καραβίτη είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θέατρο στο City Lit Institute του Λονδίνου και στο University of Essex της Μ. Βρετανίας (μεταπτυχιακές σπουδές στη Σύγχρονη Θεατρική Πρακτική). Είναι υποψήφια διδάκτορας στο Royal Holloway University of London με αντικείμενο της έρευνάς της το αρχαίο ελληνικό θέατρο στην εκπαίδευση. Έχει δουλέψει με νεανικές θεατρικές ομάδες στην Ελλάδα και στη Μ. Βρετανία και έχει διδάξει σε σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών σε ζητήματα θεατρικής πρακτικής. Συνεργάζεται μεταξύ άλλων με την Ομάδα Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα στις παραγωγές και στα επιμορφωτικά της προγράμματα. Συμμετείχε στην ομάδα συγγραφής του βιβλίου Το Πορτοκάλι με την Περόνη-Θεατρικές ασκήσεις και δημιουργικές δραστηριότητες, Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, Αθήνα, 2005. Συνεργάζεται με εκδοτικούς οίκους ως μεταφράστρια. Από το 2006 είναι αντιπρόεδρος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Tintti Karppinen είναι δασκάλα θεάτρου/δράματος, ειδικευμένη στο κοινωνικό δράμα, τις επικοινωνιακές δεξιότητες και το Θέατρο για την Εκπαίδευση για την Ειρήνη. Επιμορφώνει εκπαιδευτικούς, νοσοκόμες, κοινωνικούς λειτουργούς κ.ά. στην Ακαδημία Θεάτρου στη Νορβηγία και διδάσκει σε εργαστήρια που απευθύνονται σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Έχει διατελέσει πρόεδρος του FIDEA (Φιλανδικός Οργανισμός για το Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση) τον οποίο εκπροσωπεί στον IDEA από το 2002. Είναι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και αντιπρόεδρος του IDEA από το 1995, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Γενικής Συνέλευσης και της Οικονομικής Επιτροπής (2007) καθώς και συντονίστρια του IDEA Europe (2007). Υπήρξε σύνεδρος και εισηγήτρια σε συνέδρια των AITA/IATA, ASSITEJ, EU, IDEA, ITI, InSEA, UNESCO και κύριος οργανωτής των συνεδρίων «European Arts in Education - Cooperation over Borders 2003» (οργάνωση FIDEA/IDEA/UNESCO) και «UNESCO World Congress» στη Λισαβόνα το 2006. Στις εκδόσεις και τις δημοσιεύσεις της περιλαμβάνονται: Drama and games as a method of teaching Finnish to foreigners (2003), Theatre as a method in teacher training (UNESCO 2003), If I Were in Your Shoes” - Drama, Arts and Peace Education (UNESCO 2005), Käpylä-peli, environmental board games (Tintti Karppinen 1983 and 2004). Για το βιβλίο αυτό της απονεμήθηκε το βραβείο UNICEF το 1983 με σχόλια όπως «δημιουργικό, καινοτόμο και εύκολα εφαρμόσιμο».

Ο Andy Kempe είναι Senior Lecturer Θεάτρου στην Εκπαίδευση στο Πανεπιστήμιο Reading στην Αγγλία, όπου και διευθύνει το πρόγραμμα εκπαίδευσης καθηγητών για το μάθημα του Θεάτρου στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (PGCE). Το 2004 του απονεμήθηκε το Βραβείο Διδακτικής Αριστείας του Πανεπιστημίου του Reading. Έχει μεγάλη εμπειρία στη διδασκαλία του θεάτρου σε μαθητές όλων των ηλικιών και δεξιοτήτων και παρέχει, εδώ και πολλά χρόνια, συνεχή επιμόρφωση στους καθηγητές των αγγλικών και του θεάτρου στην Αγγλία και το εξωτερικό. Υπήρξε Σύμβουλος της αγγλικής κυβέρνησης για τη διδασκαλία του Θεάτρου στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και έχει συμμετάσχει στο σχεδιασμό των εξετάσεων στο μάθημα του Θεάτρου για μαθητές ηλικίας 16-19 ετών. Έχει γράψει πολυάριθμα άρθρα και έχει συμμετάσχει στη συγγραφή βιβλίων που καλύπτουν ευρύ φάσμα ζητημάτων για το θέατρο. Τα βιβλία του αποτελούν διδακτικά εγχειρίδια σε πολλά σχολεία και επιμορφωτικά προγράμματα. Οι πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνουν τα GCSE Drama Bitesize Revision Guide για το BBC, Progression in Secondary Drama (με την Marigold Ashwell), Learning to Teach Drama 11-18, 2nd Edition (με την Dr Helen Nicholson) και το The GCSE Drama Coursebook, 3rd Edition.

Η Μαρία Κλαδάκη είναι εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Διδάσκει Θεατρική Αγωγή στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Π.Δ. 407/80). Έχει διδάξει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών Παιδαγωγική Κατάρτιση και Διδακτική του Θεάτρου, και στο Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ιστορία του Θεάτρου. Είναι διδάκτορας του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, με θέμα διδακτορικής διατριβής τις διαφυλικές σχέσεις στη Θεατρική Αγωγή. Έχει λάβει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (Master) από το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, όπου εκπόνησε διπλωματική εργασία με θέμα «Το Θεατρικό Παιχνίδι». Είναι αναπληρωματικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Ρόδου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρόδου) και μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Μαίη Κοκκίδου (PhD, M.Ed.) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και υπηρετεί στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο νομό Κοζάνης. Παράλληλα διδάσκει ως ειδική επιστήμονας στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Σπούδασε κλασική κιθάρα, ανώτερα θεωρητικά και μουσική παιδαγωγική. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νηπιαγωγών Θεσσαλονίκης και του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο πεδίο των Ανθρωπιστικών Επιστημών («Γλώσσα-ΙστορίαΠολιτισμός», αριστούχος, υπότροφος του Ι.Κ.Υ.) και διδάκτορας της Συγκριτικής Μουσικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει διασκευάσει και γράψει δέκα έργα για παιδικό θέατρο και έχει συνεργαστεί με θεατρικές ομάδες αναλαμβάνοντας τη σκηνοθεσία και τη μουσική. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Καλλιτεχνικής Παιδαγωγικής Ομάδας «Ελάτε να παίξουμε», με την οποία έχει συγγράψει και εκδώσει: Γκανά Γ., Ζησοπούλου Ε., Θεοδωρίδης Ν., Καραχάλιου Κ., Κοκκίδου Μ., Χατζηκαμάρη Π., Το σχολείο εργαστήρι Τέχνης και Δημιουργίας, Α.Π.Θ., Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη, 1994· Γκανά Γ., Ζησοπούλου Ε., Θεοδωρίδης Ν., Καραχάλιου Κ., Κοκκίδου Μ., Χατζηκαμάρη Π., Δέκα δημιουργικά βήματα για μια σχολική παράσταση, Καστανιώτης, Αθήνα, 1998. Έχει εκπονήσει πρόγραμμα μουσικής και θεατρικής αγωγής για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή και ελληνικά συνέδρια, σε ημερίδες και σεμινάρια ως εισηγήτρια και εμψυχώτρια σε θέματα πρώτης ανάγνωσης και γραφής, αισθητικής αγωγής και μουσικής παιδαγωγικής.

Η Παναγιώτα Κοταρίνου σπούδασε Μαθηματικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έχει τελειώσει το μεταπτυχιακό τμήμα Διδακτικής και Μεθοδολογίας των Μαθηματικών του ίδιου πανεπιστημίου. Εργάζεται ως καθηγήτρια στο 2ο Γενικό Λύκειο Ιλίου. Συμμετείχε ως επιμορφώτρια σε σεμινάρια του Ινστιτούτου Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης με θέμα «Σχολικές βιβλιοθήκες και εκπαιδευτικό έργο».

Η Αριάν Κότση σπούδασε Κοινωνική Ανθρωπολογία στο Duke University και Σκηνοθεσία Κινηματογράφου και Θεάτρου, με τριετή υποτροφία για μεταπτυχιακές σπουδές, στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Ως ελεύθερη επαγγελματίας σκηνοθέτης έχει στο ενεργητικό της πάνω από είκοσι έργα, τηλεταινίες, ντοκιμαντέρ, αυτοτελή επεισόδια και μικρού μήκους ταινίες, σε συνεργασία με κρατικά και ιδιωτικά κανάλια. Έχει συνεργαστεί τέσσερις φορές ως διευθύντρια παραγωγής σε ταινίες και σειρές του ΒΒC και του CHANNEL 4 της Αγγλίας. Στο θέατρο έχει σκηνοθετήσει γύρω στις δεκαπέντε παραστάσεις μεταξύ των οποίων και κάποιες μαθητικές. Όλες όσες συμμετείχαν σε Περιφερειακούς Αγώνες έχουν βραβευτεί με πρώτο βραβείο. Ζει εδώ και οκτώ χρόνια στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει σενάριο, υποκριτική, σκηνοθεσία κ.λπ., γράφει και δίνει διαλέξεις. Εργάζεται ως υπεύθυνη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Με αυτή της την ιδιότητα συντονίζει τα υπάρχοντα προγράμματα, προτείνει και επιμελείται την υλοποίηση νέων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και προγραμμάτων. Είναι υπεύθυνη για την επιμέλεια των εκπαιδευτικών εντύπων, για την ενημέρωση, καθώς και για την προώθηση των προγραμμάτων. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Στούντιο Εντροπία» Θεσσαλονίκης, σχολής θεάτρου και κινηματογράφου, και διετέλεσε υπεύθυνη του τμήματος θεάτρου για επτά χρόνια. Ίδρυσε και διηύθυνε τον παιδικό θίασο «5η Εποχή» στη Θεσσαλονίκη για δύο χρόνια.

Ο Λάκης Κουρετζής είναι παιδαγωγός, σκηνοθέτης, συγγραφέας. Ως παιδαγωγός ασχολήθηκε με θέματα αισθητικής παιδείας, παιδευτικής θεατρικής έκφρασης, οργάνωσης και λειτουργίας κέντρων προσχολικής και σχολικής αγωγής εκπαιδευτηρίων και πολιτιστικών ομάδων. Είναι ο δημιουργός της μεθόδου του θεατρικού παιχνιδιού στην Ελλάδα, το οποίο άρχισε να παρουσιάζει από το 1976. Διδάσκει στο Μαράσλειο Δ.Λ.Ε. του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Τμήμα Θεάτρου του Α.Π.Θ., στο Εργαστήρι Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού του «Θεάτρου της Ημέρας» του οποίου είναι και διευθυντής σπουδών και βασικός εμψυχωτής. Επίσης διδάσκει στα εργαστήρια μακρόχρονης εκπαίδευσης εκπαιδευτικών ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού στη Λάρισα (από το 1988), το Ηράκλειο Κρήτης (από το 1993) και την Πάτρα. Σε διάφορα Π.Ε.Κ., σε σεμινάρια που οργανώνονται από Σχολικούς Συμβούλους, συλλόγους δασκάλων και νηπιαγωγών, καθώς και από το Υπουργείο Παιδείας, τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς («Θεατρική Παιδεία-Θεατρικό Παιχνίδι»). Έχει διευθύνει ερευνητικά σεμινάρια της Εταιρείας Σπουδών Σχολής Μωραΐτη και του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Φ.Π.Ψ.), θεατρικά παιχνίδια στη Γαλλία για Γάλλους ηθοποιούς-εμψυχωτές, θεατρικό παιχνίδι για παιδιά γαλλικών σχολείων, στο Θέατρο AINU της Βαλλανσιέν, στο Ευρωπαϊκό Σχολείο Βρυξελλών, καθώς και στην Κύπρο. Συνεργάτης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, μέλος ομάδων σύνταξης αναλυτικών προγραμμάτων και της κεντρικής συντονιστικής επιτροπής του προγράμματος «ΜΕΛΙΝΑ-Τέχνη και Πολιτισμός στην Εκπαίδευση». Έχει συνεργαστεί ως εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού στα σχολεία: Σχολή Χιλ, Αμερικανικό Κολλέγιο Ψυχικού, Εκπαιδευτήρια «Ο Κοραής» (Ηράκλειο Κρήτης), Εκπαιδευτήρια «Ο Πλάτων», Σχολή Δούκα και σε πλήθος δημόσιων σχολείων, νηπιαγωγείων και παιδικών σταθμών. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Τέχνης «Πάροδος» και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου για Παιδιά της ASSITEJ μαζί με την Ξ. Καλογεροπούλου, την Άλκη Ζέη, τη Ζωρζ Σαρρή και το Δημήτρη Ποταμίτη. Ως σκηνοθέτης έχει ανεβάσει περισσότερα από ογδόντα έργα του ελληνικού και του παγκόσμιου δραματολογίου συνεργαζόμενος με διάφορους επαγγελματικούς θιάσους, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. και κυρίως με την Ομάδα Τέχνης «Πάροδος» και το «Θέατρο της Ημέρας». Έχει τιμηθεί με το βραβείο «Δημ. Ροντήρης». Έχει γράψει θεατρικά έργα για διάφορους θιάσους στην Ελλάδα (Στοά κ.ά.) καθώς και στο εξωτερικό, βιβλία για παιδιά από τις εκδόσεις Γνώση, Θεατρικό Παιχνίδι, Το θέατρο για παιδιά στην Ελλάδα, Καστανιώτης· Θεατρική αγωγή Ι-βιβλίο για το δάσκαλο από το ΥΠ.ΕΕ.ΠΕ.-Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Ο.Ε.Δ.Β.· Στην αρχή ένα γραμμ… μόνο, Το θεατρικό παιχνίδι και οι διαστάσεις του, Ταξιδευτής κ.ά.

Η Δέσποινα Κουτλή σπούδασε Φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Επί σειρά ετών εργάστηκε ως καθηγήτρια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από το 2000 είναι υπεύθυνη λειτουργίας της σχολικής βιβλιοθήκης του 2ου Γενικού Λυκείου Ιλίου. Από τη θέση αυτή συμμετείχε στην εκπόνηση διαφόρων projects που πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο. Συμμετείχε ως επιμορφώτρια σε σεμινάρια του Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης με θέμα «Σχολικές βιβλιοθήκες και εκπαιδευτικό έργο».

Η Sanja Krsmanović-Tasić είναι χορεύτρια και ηθοποιός. Βασικό μέλος του Θεάτρου DAH στο Βελιγράδι της Σερβία από το 1993 και ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Ερευνών του Θεάτρου DAH. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, καθώς και του τμήματος Φυσικής Αγωγής με ειδίκευση στο σύγχρονο χορό και την jazz. Από το 1982 έως το 1990 αποτελεί μία από τις βασικές χορεύτριες στην Ομάδα Σύγχρονου Χορού στο Βελιγράδι. Επίσης συμμετέχει στις περιοδείες του Θεάτρου DAH και εμψυχώνει εργαστήρια για ηθοποιούς και χορευτές σε όλο τον κόσμο. Από το 1984 εργάζεται ως παιδαγωγός χορού και θεάτρου/δράματος και ως χορογράφος. Έχει σχεδιάσει πολλά προγράμματα για τη συμβολή της τέχνης στην κοινωνική αλλαγή, για την ένταξη των παιδιών Roma κ.λπ. («Παιχνίδια εναντίον της βίας-Θέατρο DAH, AKAVA SEM AMEN/Αυτή είναι η ταυτότητά μας...»). Έχει ενεργό δράση στο Διεθνή Οργανισμό για το Δράμα/Θέατρο στην Εκπαίδευση (International Drama/Theatre and Education Association-IDEA) και στο Σερβικό Κέντρο Θεάτρου για Παιδιά και Νέους (Association Internationale du Théâtre pour l' Enfant et la Jeunesse -ASSITEJ).

Ο Γιώργος Κυριακίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι απόφοιτος του Θεατρικού Εργαστηρίου Θεατρικής Αγωγής του Δήμου Σταυρούπολης. Εργάζεται ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Είναι μέλος της θεατρικής ομάδας Θεατρικό Εργοτάξιο και έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός σε πολλές θεατρικές παραγωγές της ίδιας ομάδας. Τελευταία συμμετείχε στην παράσταση Περί συμποσιασμού, σε σκηνοθεσία Ισαβέλλας Μαρτζοπούλου, που παρουσιάστηκε στην Bienalle Σύγχρονης Τέχνης με θέμα τις «Ετεροτοπίες». Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και έχει ασχοληθεί με το Δράμα στην εκπαίδευση διοργανώνοντας θεατρικές παραστάσεις, ποιητικές ημερίδες, μουσικές εκδηλώσεις και αφιερώματα στα σχολεία όπου εργάστηκε.

Η Σοφία Λαμπρίδου, θεατρολόγος, θεατροπαιδαγωγός (ΜΑ), γεννήθηκε το 1977 στη Θεσσαλονίκη και είναι πτυχιούχος της Σχολής Καλών Τεχνών, Τμήμα Θεάτρου, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Εφαρμοσμένο Δράμα στο Πανεπιστήμιο του Exeter στην Αγγλία. Εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως παιδαγωγός δράματος και συνεργάζεται με φορείς σκηνοθετώντας παραστάσεις επινοητικού θεάτρου. Είναι ιδρυτικό μέλος της ομάδας Stimulus που ασχολείται αποκλειστικά με το θέατρο και το δράμα στην εκπαίδευση και με το θέατρο ως εργαλείο κοινωνικής παρέμβασης. Σχεδιάζει και εμψυχώνει προγράμματα για ειδικές ομάδες πληθυσμού, όπως κωφά άτομα με μαθησιακές δυσκολίες, ανήλικους παραβάτες, παιδιά με συναισθηματικά προβλήματα κ.ά. Έχει εμψυχώσει τα θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα «88 βελανιδιές και μύριες ανεμώνες» (Κ.Θ.Β.Ε.), «Μυρωδιά από κακάο» (Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης), σε σχεδιασμό της Πην. Σέξτου. Συμμετείχε στο σχεδιασμό των θεατροπαιδαγωγικών προγραμμάτων «Πέντε μουντζουρωμένα απογεύματα» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής), «My Mind is blank» (Πανεπιστήμιο του Exeter). Εμψυχώνει σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και θεατρολόγους. Έχει παρακολουθήσει εργαστήρια κινησιολογίας, σωματικού θεάτρου, παντομίμας, νοηματικής και μαθήματα βιολιού στο Σύγχρονο Ωδείο Θεσσαλονίκης επί σειρά ετών. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Χριστίνα Λαναρά είναι καθηγήτρια γαλλικών. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Από το 1984 διδάσκει στην ιδιωτική και αργότερα στη δημόσια εκπαίδευση γαλλικά και θεατρολογία. Παρακολούθησε σεμινάρια για το θέατρο και την ιστορία της τέχνης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετέχει από το 1998 στο πρόγραμμα «εκπαίδευση & θέατρο» της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Από το 2003 είναι υπεύθυνη του προγράμματος «εκπαίδευση και μουσείο» στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής.

Ο Tadeusz Lewicki (SDB, PhD) γεννήθηκε το 1957 στην Πολωνία. Είναι μέλος της θρησκευτικής συναγωγής Don Bosco's Salesians. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Φιλοσοφία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Lublin, στην Πολωνία, το 1986 (μεταπτυχιακός τίτλος στη Θεολογία με ειδίκευση στην Εκκλησιαστική Ιστορία). Έχει εργαστεί ως καθηγητής θεολογίας και ιερέας του Πανεπιστημίου στο Łódź. Οι περαιτέρω σπουδές του στην εκπαίδευση έγιναν στο Pontifical Salesian University στη Ρώμη το 1990 (μεταπτυχιακός τίτλος στην Εκπαίδευση με ειδίκευση στην Ιστορία και Θεωρία της Εκπαίδευσης). Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και την Πολωνία: μια ιστορική και συγκριτική ανάλυση» στο Πανεπιστήμιο του Durham, School of Education, το 1995, με επιβλέποντα καθηγητή τον καθηγητή Michael Fleming. Είναι ιδρυτικό μέλος της Σχολής Επιστημών Κοινωνικής Επικοινωνίας (1987-1988). Το διάστημα 2004-2007 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής. Είναι Senior Lecturer με αντικείμενο τη Θεωρία και Ιστορία του Θεάτρου και της Γενικής Σημειολογίας. Έχει εργαστεί ως σύμβουλος θεάτρου σε κέντρα θεάτρου/δράματος στην Ιταλία και την Πολωνία. Είναι μέλος ενώσεων για το θέατρο στην εκπαίδευση και σύμβουλος του Ιταλικού Ινστιτούτου Δημόσιας Διοίκησης FORMEZ-RIPAM.

Ο Μάριος Λιάγκης σπούδασε Θεολογία και Ελληνική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης αντίστοιχα. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο στην Παιδαγωγική. Είναι από το 2003 εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση και από τον Οκτώβριο του 2007 σύμβουλος υπουργού ΥΠ.Ε.Π.Θ. Έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Έχει παρακολουθήσει επιμορφωτικούς κύκλους για το θέατρο στην εκπαίδευση στην Ελλάδα και το εξωτερικό και υπήρξε εμψυχωτής θεατρικών ομάδων μαθητών και σπουδαστών Ι.Ε.Κ. Το 2006-07 υλοποίησε το θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα «Πέντε μουντζουρωμένα απογεύματα» των θεατροπαιδαγωγών Δαβίδ Άντζελ, Σοφία Λαμπρίδου και του ίδιου, σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με τη συνεργασία της Γ.Γ.Ν.Γ., ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής και του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Διεξάγει έρευνα και εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με θέμα «Θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα και θρησκευτική ετερότητα».

Η Μάρω Λιάτσου είναι θεατρολόγος και θεατροπαιδαγωγός. Έχει σπουδάσει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Drama in Education στο University of Central England στο Birmingham. Έχει παρακολουθήσει ποικίλα σεμινάρια Δράματος, υποκριτικής, φωνητικής, κινηματογραφικού σεναρίου, γραφής θεατρικού έργου κ.ά. και μαθήματα κλασικού, μοντέρνου, ballroom και παραδοσιακού χορού. Υπήρξε εμψυχώτρια θεατρικών εργαστηριών για εκπαιδευτικούς για το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και τον Πανελλήνιο Σύλλογο Εκπαιδευτικού Δράματος. Από το 1997 διδάσκει θέατρο σε ολοήμερα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, δραματικές σχολές και θεατρικά εργαστήρια δήμων για παιδιά, έφηβους και ερασιτεχνικές ομάδες ενηλίκων. Είναι εργαστηριακή συνεργάτης του Τ.Ε.Ι. Αθηνών στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Είναι, επίσης, υπεύθυνη προγράμματος και διδάσκει θέατρο στο Παιδικό και Εφηβικό Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου Γαλατσίου καθώς και στα 1ο και 6ο Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία Γαλατσίου. Έχει ανεβάσει πάνω από είκοσι θεατρικές παραστάσεις με παιδιά, έφηβους και ενήλικες. Γράφει θεατρική κριτική και έχει διασκευάσει παραμύθια και κλασικά θεατρικά κείμενα για παιδιά. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εκπαιδευτικού Δράματος, μέλος του Πανελληνίου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων και του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Στάθης Λιβαθινός γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πέλου Κατσέλη και της Αγγλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως ηθοποιός με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη (1981-83). Σπούδασε σκηνοθεσία στο Κρατικό Ινστιτούτο Θεάτρου της Μόσχας (1984-1990). Βραβεύτηκε με το Βραβείο Κριτικών Μόσχας για τη διπλωματική του παράσταση Οι Ρόζενγκραντς και Γκίλντενστερν πέθαναν στο Θέατρο Μαγιακόφσκι, το 1990. Έχει σκηνοθετήσει τις παραστάσεις: Πεθαίνω σα Χώρα του Δ. Δημητριάδη, Μικρές Τραγωδίες του Πούσκιν, Καζανόβα της Μ. Τσβετάγιεβα (συμμετοχή στο παγκόσμιο φεστιβάλ Πόντιουμ της Μόσχας, Απρίλιος 1997), Ελεωνόρα Ντούζε-Τελευταία νύχτα του Τ. Δε Τσιάρα με την Ασπασία Παπαθανασίου, Το νησί των σκλάβων του Μαριβώ, Το Κτήνος στο φεγγάρι του Ρ. Καλινόσκι, Δωδέκατη Νύχτα του Σαίξπηρ, Πριν την αποχώρηση του Τόμας Μπέρνχαρντ, Φρεναπάτη του Τόνι Κούσνερ (Βραβείο Νέου Δημιουργού από την Ένωση Κριτικών  Θεάτρου), Οι ρομαντικοί του Εντμόντ Ροστάν, Η νοσταλγός του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, Μια πιθανή συνάντηση του Πάουλ Μπαρτς, Οικόπεδα με θέα του Ντ. Μάμετ, Αγάπης Αγώνας Άγονος του Σαίξπηρ, Αυτό που δεν τελειώνει-ελληνική ποίηση του 20ου αιώνα, Μήδεια του Ευριπίδη, ο Ηλίθιος του Ντοστογιέβσκι. Για τις σκηνοθετικές του δουλειές τιμήθηκε με το βραβείο «Φώτος Πολίτης» (2001-2003). Δίδαξε το μάθημα της  σκηνοθεσίας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών (1997-1999). Διδάσκει Υποκριτική και Σκηνοθεσία στο Τμήμα  Μετεκπαίδευσης Ηθοποιών του Harvard University (American Repertory Theatre). Από το 2001-2007 υπήρξε υπεύθυνος της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου.

Ο Ηρακλής Δ. Λογοθέτης γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1952. Θεατρικός κριτικός στο περιοδικό Αθηνόραμα (1988-2004) και στην εφημερίδα Βραδινή (1997-1998). Εισηγητής δραματουργικής ανάλυσης, θεωρίας και ιστορίας του θεάτρου σε 120 περίπου πανελλαδικά θεατρικά σεμινάρια της Γενικής Γραμματείας Επιμόρφωσης Ενηλίκων του Υπουργείου Παιδείας (1996-2004) και καθηγητής στην Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Πρόβα» (2003-2006). Επιμελητής και παρουσιαστής της θεατρικής τηλεοπτικής εκπομπής Φώτα Σκηνής στο κανάλι SEVEN (2005-2006). Είναι μέλος του Διεθνούς  Ινστιτούτου Θεάτρου, του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου και της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Υπήρξε μέλος των κριτικών επιτροπών: του Φεστιβάλ Ερασιτεχνικών Θιάσων Αιγαίου, της Ευρωπαϊκής Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών, των Θεατρικών Επάθλων του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου (Θεατρικό Μουσείο), των Κρατικών Βραβείων του Υπουργείου Πολιτισμού για τη συγγραφή θεατρικού έργου και των Βραβείων Κριτικών Μουσικής και Θεάτρου. Διετέλεσε πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου του Υπουργείου Πολιτισμού (Δεκέμβριος 2006-Ιανουάριος 2008). Σήμερα είναι Διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Θεάτρου και Χορού.

Η Γεωργία Λουκοπούλου σπούδασε κοινωνιολογία, παιδαγωγικά και κινηματογράφο. Έχει συνεργαστεί με τα Πανεπιστήμια Κρήτης και Αθηνών στην παραγωγή οπτικοακουστικού υλικού σε εκπαιδευτικά προγράμματα. Συμμετείχε στην οργάνωση δραστηριοτήτων και πολιτιστικών εκδηλώσεων για τη στήριξη και κοινωνική ένταξη των μαθητικών μειονοτήτων. Από το 1999 έως το 2001 συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού και το Πανεπιστήμιο Οδησσού, στην Οδησσό, στη διοργάνωση εκδηλώσεων για την προώθηση του ελληνικού πολιτισμού στην Ουκρανία. Είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και από το 2001 έως το 2004 εργάστηκε στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής οργανώνοντας και συντονίζοντας προσπάθειες προσέγγισης του χώρου της οπτικοακουστικής έκφρασης. Υπήρξε μέλος των οργανωτικών  επιτροπών των Διεθνών Συνδιασκέψεων για το Θέατρο στην Εκπαίδευση το 2003, 2004 και 2006. Από το 2005 ως το 2007 εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Γενικό Λύκειο Καπανδριτίου και παράλληλα συντόνισε μαθητικές ομάδες με στόχο την παραγωγή οπτικοακουστικού υλικού. Δύο ταινίες, δημιουργίες των μαθητών του Λυκείου, συμμετέχουν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για παιδιά και νέους της Ολυμπίας 2007.

Η Ζωή Λυμπεροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι διπλωματούχος πιάνου και πτυχιούχος ανώτερων θεωρητικών της μουσικής. Εργάστηκε ως accompanist πιάνου σε μαθήματα φωνητικής και χορού. Από το 2006 διδάσκει σε δημοτικά σχολεία το μάθημα της θεατρικής αγωγής (θεατρικό παιχνίδι). Το 2006 δημιούργησε μαζί με τη Γιούλη Δούβου το χώρο έκφρασης «επί δράσει», στον οποίο πραγματοποιούνται καλλιτεχνικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες αισθητικής αγωγής, με έμφαση στο θέατρο για παιδιά και ενήλικες. Συνεργάστηκε με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας για τις παραστάσεις Όπερα της πεντάρας του Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Θ. Μουμουλίδη και Το τέλος του καρναβαλιού του Γκολντόνι σε σκηνοθεσία Β. Παπαβασιλείου. Το 2007 συνεργάστηκε με το Δημοτικό Ωδείο Πατρών στις παραστάσεις Ορχήστρα Ποντικάτα και Καρναβάλι των ζώων. Συμμετείχε σε ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες. Συμμετείχε σε σεμινάρια υποκριτικής, σκηνοθεσίας, εκπαιδευτικού δράματος, σε συνέδρια και μουσικά σεμινάρια πιάνου και μουσικοκινητικής. Συμμετείχε σε παραστάσεις θεάτρου και χοροθεάτρου ερασιτεχνικών ομάδων. Είναι μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Γραφείου Αχαΐας του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Ελένη Μακρογιάννη σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο και επαγγελματική μετάφραση στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Φ.Π.Ψ., κατεύθυνση Ψυχολογίας, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας. Το 1996 ειδικεύτηκε στη δραματοθεραπεία  Dramatherapy) από το Κέντρο Ψυχοθεραπείας μέσω Θεάτρου «ΑΙΩΝ». Από το 1998 εργάζεται ως δραματοθεραπεύτρια στη Μονάδα Τοξικομανών «18 ΑΝΩ» του Ψ.Ν.Α., πραγματοποιώντας θεραπευτικές συναντήσεις, θεατρικά δρώμενα και παραστάσεις. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στο περιοδικό Θεατρογραφίες και στα Τετράδια Ψυχιατρικής. Έχει συντονίσει βιωματικά εργαστήρια στο πλαίσιο εκπαιδευτικών σεμιναρίων με καθηγητές φυσικής αγωγής (σεμινάριο Εκπαίδευσης Ολυμπιακών Δασκάλων-2002) και με καθηγητές του Υπουργείου Παιδείας που διδάσκουν στο πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας του «18 ΑΝΩ», στο τμήμα «Σχολείο». Από το 2005 έως σήμερα εργάζεται στο τμήμα «Σχολείο» του «18 ΑΝΩ», με στόχο να συνδέσει το θέατρο και την τέχνη με την εκπαίδευση τόσο ως εκπαιδευτική δραστηριότητα όσο και ως διδακτική πρακτική.

Η Γιάννα Μαμακούκα είναι πτυχιούχος της Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Α.Π.Θ. με μεταπτυχιακές θεατρικές σπουδές (Licence, Maîtrise, D.E.A.) στο Παρίσι (Université Paris III). Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια σωματικής έκφρασης, κλόουν, κουκλοθέατρου, μιμικής, σκηνοθεσίας, μουσικού θεάτρου, φωνητικής, μοντέρνου χορού, παντομίμας και δημιουργίας μάσκας στη Γαλλία, την Αγγλία, τη Σουηδία και την Ελλάδα. Έχει εργασθεί ως βοηθός σκηνοθέτη στη Γαλλία και την Ελλάδα, ως σκηνοθέτης (Il faut de l’ombre à la lumière, Théâtre National de la Colline, Παρίσι, με τις αφηγήτριες παραμυθιών Α. Στρουμπούλη και Σ. Βούλγαρη στην Αθήνα), ως ηθοποιός (Απογραφή, στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Η πόλη των παρεκκλίσεων, Μασσαλία, Εμείς θα κάνουμε τον γύρο του κόσμου, Μασσαλία), ως κουκλοπαίκτρια (Ο Αρλεκίνος και η σκιά του και Αποκάλυψη στο Διεθνές Φεστιβάλ Ύδρας, Δον Κιχώτης, Αθήνα, Μικρές ερωτικές ιστορίες με τα δάχτυλα, Αθήνα). Έχει διευθύνει πολλά θεατρικά εργαστήρια για παιδιά και ενηλίκους στη Γαλλία (Παρίσι και Μασσαλία) και στην Ελλάδα (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) και έχει διδάξει θεατρικά μαθήματα στη Γαλλία (Maison du Geste et de l’Image- Παρίσι, Lycée Colbert, CollègeAnatole France και Lycée Pierre Puget, Μασσαλία) και την Ελλάδα (Σχολή Μωραΐτη στην Αθήνα και το Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Αριστοτέλειου  ανεπιστημίου Θεσσαλονίκης). Δημιούργησε πρόσφατα ένα θέαμα για παιδιά με τίτλο Εμείς θα κάνουμε το γύρο του κόσμου, βασισμένο στη μιμική, το κουκλοθέατρο, το χορό κ.λπ., όπου παίζει όλους τους ρόλους η ίδια. Το έργο παρουσιάστηκε στη Γαλλία (Μασσαλία) και παίζεται τώρα σε σχολεία και θέατρα στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Σέρρες και Αθήνα).

Η Μαρία Μανθέλα σπούδασε Φιλολογία, Θεατρολογία και Δραματική Τέχνη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στο θέατρο εργάζεται ως ηθοποιός, δραματολόγος και σκηνοθέτης. Είναι μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Έχει ερμηνεύσει έργα των (ενδεικτικά): Σοφοκλή, Αισχύλου, Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μπρέχτ, Ντάριο Φο, Βέχτερ, Θεοτοκά, Σινόπουλου, Μάτεσι, Μουρσελά, Μητροπούλου, Ποντίκα, Ξανθούλη. Σκηνοθετεί παραστάσεις με παιδιά και νέους και επιμελείται δραματολογικά θεατρικές παραστάσεις και
ποιητικά αναλόγια. Έχει συγγράψει εργασίες για το θέατρο, την τέχνη, τον πολιτισμό. Δημοσιεύει θεωρητικά κείμενα και κριτικές. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός και διδάσκει φιλολογικά και θεατρολογικά μαθήματα. Εργάστηκε ιδιαίτερα στη δημιουργική απασχόληση παιδιών και ως πολιτιστική εμψυχώτρια και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού.

Η Βίκυ Μαντέλη είναι θεατρολόγος και φιλόλογος της αγγλικής με μεταπτυχιακούς τίτλους στο Σύγχρονο Βρετανικό Θέατρο από το University of Kent at Canterbury και στο Ελληνικό Θέατρο από το  Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι υποψήφια διδάκτορας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα την αριστοφανική κωμωδία. Είναι αναπληρώτρια γραμματέας του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, μέλος του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων και του Ελληνικού Κέντρου Σημειολογίας, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας (1999). Έχει διδάξει στη δημόσια εκπαίδευση ως φιλόλογος της αγγλικής, ενώ ως αποσπασμένη
καθηγήτρια διδάσκει στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνεργάζεται ως αξιολογήτρια/εξετάστρια της αγγλικής γλώσσας στις εξετάσεις του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας του ΥΠ.Ε.Π.Θ. και έχει συμμετάσχει σε πολλά εκπαιδευτικά σεμινάρια και συνέδρια ως φιλόλογος και ως θεατρολόγος. Έχει δημοσιεύσει εργασίες και άρθρα της σε επιστημονικά περιοδικά και στον τύπο και έχει λάβει μέρος με ανακοινώσεις της σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια. Επίσης έχει συνεργαστεί ως κριτικός θεάτρου με τα περιοδικά Highlights, Φουαγιέ και Θεατρογραφίες.

Η Angela Marchese γεννήθηκε το 1976 στην Ιταλία. Σπούδασε επιστήμες της επικοινωνίας και ειδικεύτηκε στον τομέα των μαζικών επικοινωνιών. Συνέχισε τις σπουδές της στη Στατιστική και τη Μεθοδολογία της Έρευνας στα Μέσα και εξελέγη Assistant Lecturer στη Σχολή Επιστημών της Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο La Sapienza, με αντικείμενο τη Θεωρία και Ανάλυση των ραδιοτηλεοπτικών μέσων και τη Γλώσσα της Δημοσιογραφίας. Από το 2002 σχεδιάζει και πραγματοποιεί σεμινάρια και εργαστήρια ηλεκτρονικής δημοσιογραφίας, δημοσιογραφίας και πληροφορίας και παράστασης στη δημοσιογραφία. Εργάζεται ως σύμβουλος Μέσων στην τοπική αυτοδιοίκηση και σε κυβερνητικούς τομείς, και συνεργάζεται με το Ιταλικό Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης FORMEZ-RIPAM.

Ο Στάθης Μαρκόπουλος φοίτησε στην Κρατική Ακαδημία Κουκλοθεάτρου και Εναλλακτικού Θεάτρου της Πράγας και μαθήτευσε στον ισπανικό θίασο κούκλας «Marionetas del Matadero» και στην Ακαδημία Κουκλοθεάτρου της Πράγας. Από το 1992 ασκεί επαγγελματικά την τέχνη της θεατρικής κούκλας στην Ελλάδα και το εξωτερικό σε παραγωγές του «Κουκλοθέατρου Αγιούσαγια!» (έξι έργα για τον δρόμο και το θέατρο), του οποίου είναι ιδρυτής, καθώς και σε συνεργασία με άλλους θιάσους (είκοσι δύο παραγωγές). Έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ, συνέδρια και εκπαιδευτικά προγράμματα γύρω από το κουκλοθέατρο σε συνεργασία με διάφορους φορείς. Στο εργαστήριο του κουκλοθέατρου «Αγιούσαγια» οργανώνει ετήσιο κύκλο εκπαίδευσης πάνω στη θεατρική μαριονέτα, τον οποίο έχουν παρακολουθήσει αρκετοί από τους νέους επαγγελματίες του χώρου. Από το 1994 διευθύνει το περιοδικό «Νήμα». Έχει μεταφράσει και εκδώσει κείμενα γνωστών κουκλοπαικτών στα ελληνικά. Από το 2001 είναι πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου της Διεθνούς Ένωσης Κούκλας (UNIMA).

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε βιολογία, υποκριτική και θέατρο. Το 1983-4 ιδρύει το σχήμα Διπλούς Έρως εταιρεία Θεάτρου και αμέσως μετά την πρώτη του παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠ.ΠΟ. Μέσα από μια αδιάκοπη σειρά εσωτερικών διαμορφώσεων και μεταμορφώσεων, το σχήμα μετονομάζεται πρόσφατα σε Theseum Ensemble. Αξιοσημείωτες στιγμές της δουλειάς του ως σκηνοθέτης: Ευριπίδου Μήδεια (τρεις εκδοχές) 1990, 1992, 1993 (Αθήνα, Άργος, Πάτρα, Αμβέρσα), Γ. Βέλτσου, Camera degli sposi - ένα ελληνικό έργο, 1994 (Αθήνα), Οδύσσεια-Κάφκα: Οι Μεταμορφώσεις-μια εγκατάσταση, 1996 (Αρχαίο θέατρο Άργους), Σοφοκλέους Ηλέκτρα 1998 (Επίδαυρος, Θεσσαλονίκη, Δίον, Φίλιπποι), Αισχύλου Αγαμέμνων, 2000 (Αθήνα, Καράκας, Ζυρίχη, Τιφλίδα), H. Müller, Die Hamletmaschine (δύο εκδοχές), 1988, 1993 (Αθήνα, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος), W.Shakespeare Άμλετ-Το δάγκωμα του φιδιού, 1998 (Αθήνα, Βελιγράδι), H. Müller, Medeamaterial (δύο εκδοχές), 1992, 2000 (Αθήνα, Τιφλίδα, Μόσχα), Ιερά τραγούδια (μικρή όπερα), 2000 (Αθήνα, Μέγαρο Μουσικής), Ρομαντισμός- μια παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού-H σκηνοθεσία ως δραματουργία, 1997 (Αθήνα), H. Müller, Zement (διεθνές εργαστήριο), 2001 (Βερολίνο), Εθνικός ύμνος μια παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού- H σκηνοθεσία ως δραματουργία (τρεις διεθνείς εκδοχές-Κέρκυρα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ζυρίχη, Φλωρεντία, Τιφλίδα - Βραβείο κριτικών καλύτερης παράστασης - καλύτερης σκηνοθεσίας 2002), W. Shakespeare, Ρομέο + Ιουλιέτα - Η τρίτη μνήμη, 2003, 2004 (Φλωρεντία, Αθήνα, Γεωργία), 2004 Instructions manual-μία παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού, 2005, Ευριπίδη Ικέτιδες (Ολλανδία, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου). Για πέντε χρόνια δίδαξε Θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας και από το 2005 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου (Ναύπλιο) και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Από το 1992 διευθύνει σεμινάρια με θέμα τη βιοενέργεια ως μέθοδο εκπαίδευσης του ηθοποιού. Έχει προσκληθεί να συμμετάσχει με ανακοινώσεις ή να διευθύνει εργαστήρια σε μεγάλο αριθμό συμποσίων, συνεδρίων και φεστιβάλ, στην Ελλάδα, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τους Δελφούς, τη Γεωργία, τη Γερμανία, τη Βενεζουέλα, την Ελβετία, τη Δανία, τη Ρωσία, την Ισπανία, τη Γιουγκοσλαβία, τον Καναδά, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Ιταλία, την Αίγυπτο κ.λπ. Είναι μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Βιοενεργειακής Ανάλυσης και του International HEINER MÜLLER GESELLSCHAFT. Από το 1997 το Theseum Ensemble εργάζεται σε ένα νέο χώρο στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, στο «θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες», μια παλιά αποθήκη διαμορφωμένη σε διεθνές κέντρο για την παράσταση των Τεχνών, που έχει ήδη φιλοξενήσει διεθνείς συνεργασίες και παρουσιάσει σχήματα ή μεμονωμένους καλλιτέχνες από όλη την Ευρώπη και αλλού. Από το χειμώνα του 2005 είναι πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου.

Η Ειρήνη Μαρνά είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Σχολής, Τμήμα Νηπιαγωγών, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1995-1999), Master of Arts στο Εφαρμοσμένο Δράμα από το University of Exeter (2000-2001) και DEA στις Θεατρικές Σπουδές από το Université de Paris III, Sorbonne Nouvelle. Στο πλαίσιο των σπουδών της στην Αγγλία έχει συμμετάσχει σε προγράμματα συμμετοχικού θεάτρου καθώς και στην οργάνωση και στην παρουσίαση θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος. Παράλληλα έχει διδάξει θεατρική αγωγή σε δημοτικά σχολεία διευρυμένου ωραρίου του Δήμου Νεάπολης, σε προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης του Δήμου Καλαμαριάς και έχει οργανώσει εκδηλώσεις για παιδιά στο Παρίσι. Το 2006-2007 συμμετείχε στην παρουσίαση του θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος στο αρχαιολογικό μουσείο Θεσσαλονίκης «Πυλός, κοχύλια και όνειρα» (σχεδιασμός-διδασκαλία Περσεφόνη Σέξτου) καθώς και στο θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα «Πέντε μουτζουρωμένα απογεύματα», που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής, του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και παρουσιάστηκε σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των νομών Θεσσαλονίκης και Κομοτηνής (σχεδιασμός-διδασκαλία Δαβίδ Άντζελ, Σοφία Λαμπρίδου). Από το Σεπτέμβριο του 2007 εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο νομό Ρεθύμνης.

Η Ελένη Μάρρα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και απέκτησε έναν μεταπτυχιακό τίτλο (Msc) στο Πανεπιστήμιο Southampton της Αγγλίας. Έχει διδαχθεί σωματικό θέατρο στο Παρίσι και σπουδάζει υποκριτική, κλασικό χορό και φωνητική. Συμμετείχε στη παράσταση της πειραματικής σκηνής του Εθνικού Θεάτρου Human Beans ή τα φασόλια της ευφορίας του Βασίλη Ραΐση και στο Διάλογο του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο Θέατρο Επί Κολωνώ.

Ο Alex Mavrocordatos είναι Senior Lecturer στο Πανεπιστήμιο του Winchester. Ειδικεύεται στο Θέατρο στην Κοινότητα και το Θέατρο για την Ανάπτυξη και ασχολείται με το θέατρο στην τυπική και μη τυπική εκπαίδευση. Ερευνά τη χρήση ζωντανών και βιντεοσκοπημένων παραστάσεων και τον αυτοσχεδιασμό, με σκοπό να βοηθήσει περιθωριοποιημένες κοινότητες στην έκφραση και διατύπωση των προβλημάτων τους. Έχει δουλέψει με παιδιά των δρόμων, εκπαιδευτικούς, λειτουργούς ανάπτυξης, αγρότες, καθώς επίσης και με ηθοποιούς. Παράλληλα με τη δουλειά του στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Το Θέατρο και τα Μέσα για την Ανάπτυξη» (Theatre and Media for Development), εργάζεται σε διεθνές επίπεδο είτε ως εκπαιδευτής είτε ως σύμβουλος με μεγάλη εμπειρία σε προγράμματα στην Αφρική, την Ασία, τον Ειρηνικό και τη Μ. Βρετανία. Η δουλειά στο Θέατρο για την Ανάπτυξη παρουσιάζεται στο ηλεκτρονικό βιβλίο The road to PPP στη διεύθυνση www.cdcarts.org/ppp.

Ο Μάριος Μεβουλιώτης γεννήθηκε το 1976 στα Γιαννιτσά και είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής «Θεατρικό Εργαστήρι της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης, Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης». Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεατρικής παιδείας με τους Η. Λογοθέτη, Ε. Καραμπέσου, Κ. Φαρμασώνη, R. Vos, Δ. Κωνσταντινίδη και Ε. Δρόσου. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε παραγωγές της Πειραματικής Σκηνής της Τέχνης, του Κ.Θ.Β.Ε, της Ομάδας Καλλιτεχνών Ούγκα Κλάρα, της Λύκης Βυθού, της Σφαίρας και της Angelus Novus, όπου συνεργάστηκε με τους παρακάτω σκηνοθέτες: Δ. Σακατζή, Έ. Βασιλικιώτη, Δ. Κωνσταντινίδη, Σ. Μιχαηλίδου, Ν. Παπανδρέου, Ν. Χουρμουζιάδη, Π. Δανελάτο, Γ. Εμμανουήλ. Υπήρξε για επτά χρόνια εμψυχωτής και υπεύθυνος θεατρικής αγωγής σε άτομα με ειδικές ανάγκες.

Η Αναστασία Μερκούρη είναι απόφοιτη του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στην Κλασική Φιλολογία. Εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στο ίδιο τμήμα. Στο πλαίσιο των μεταπτυχιακών της σπουδών, συνέχισε την έρευνά της στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης με το πρόγραμμα ERASMUS. Έχει συμμετάσχει ως εισηγήτρια και ως σύνεδρος σε συνέδρια κλασικής φιλολογίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεωρίας της λογοτεχνίας, ιστορίας τέχνης, γλώσσας και λογοτεχνίας, τεχνολογιών στην εκπαίδευση, θεάτρου στην εκπαίδευση και επιμέλειας κειμένων. Εργάζεται ως φιλόλογος στην ιδιωτική εκπαίδευση και ασχολείται με διεθνή προγράμματα (MINERVA project) και πολιτιστικά προγράμματα θεατρικής παιδείας. Είναι υπεύθυνη του Ομίλου Σύγχρονου Θεάτρου των εκπαιδευτηρίων «Νέα Γενιά Ζηρίδη». Είναι γενική γραμματέας του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και έχει συμμετάσχει στη διοργάνωση επιμορφωτικών δραστηριοτήτων του.

Η Dorothy Morrissey (B. Ed.; MA; Grad Dip in Drama in Education; Grad Dip in Dance; Cert in Community Dance Leadership) εργάστηκε τα τελευταία έξι χρόνια ως Lecturer στο Τμήμα Θεάτρου στην Εκπαίδευση στο Mary Immaculate College του Πανεπιστημίου του Limerick στην Ιρλανδία. Έχει εμψυχώσει βιωματικά εργαστήρια και έχει δώσει διαλέξεις για το θέατρο στην εκπαίδευση σε προγράμματα Εισαγωγικής Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών. Επίσης, παραδίδει το προαιρετικό μάθημα του Χορού στην Εκπαίδευση σε τελειόφοιτους φοιτητές. Έχει μακρόχρονη εμπειρία συνεργασίας με εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης σε προγράμματα δια βίου επαγγελματικής εξέλιξης για το θέατρο και το χορό. Έχει διδάξει σε σεμινάρια επιμόρφωσης επιμορφωτών, που απευθύνονταν σε καθηγητές/επιμορφωτές θεάτρου στην εκπαίδευση και εκπαίδευσης μέσω των τεχνών, και σε σεμινάρια για το θέατρο στην εκπαίδευση για εκπαιδευτικούς και επιμορφωτές, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Προστασίας Κακοποιημένων Παιδιών στην Ιρλανδία. Ήταν μέλος των πρώτων ομάδων επιμορφωτών του προγράμματος για τη στήριξη εκπαιδευτικών στο ιρλανδικό αναλυτικό πρόγραμμα για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Σε αυτό το πλαίσιο, σχεδίασε και υλοποίησε προγράμματα επαγγελματικής εξέλιξης που απευθύνονταν σε καθηγητές αγγλικών (και θεάτρου στην εκπαίδευση), εικαστικών και ενισχυτικής διδασκαλίας. Η ίδια έχει εργαστεί δεκαέξι χρόνια στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στην Ιρλανδία.

Ο Γιώργος Μόσχος είναι Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και σπούδασε Νομικά στην Αθήνα και Εγκληματολογία στο Λονδίνο. Επιμορφώθηκε σε θέματα αυτογνωσίας, εκπαίδευσης ενηλίκων, εργασίας με νέους και θεατρικής δουλειάς με παιδιά. Από το 1984 δούλεψε στην Ελλάδα για την υποστήριξη των δικαιωμάτων των παιδιών, την πρόληψη του κοινωνικού αποκλεισμού των νέων, τη νεανική εμψύχωση και επανένταξη, τη θεατρική έκφραση των παιδιών και την εκπαίδευση ενηλίκων. Είναι συνιδρυτής της μη κυβερνητικής οργάνωσης ΑΡΣΙΣ (Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων) και έχει δραστηριοποιηθεί σε πολλά ευρωπαϊκά προγράμματα και δίκτυα. Το 2006 εκλέχθηκε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου Συνηγόρων του Παιδιού. Έχει γράψει βιβλία και άρθρα για τα δικαιώματα των παιδιών και των νέων.

Η Αλεξάνδρα Μουρίκη είναι πτυχιούχος Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (1980) με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στη Φιλοσοφία του Πολιτισμού και της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Paris Ι-Panthéon-Sorbonne (Doctorat στη Φιλοσοφία της Τέχνης, 1989). Διδάσκει ως επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πατρών το μάθημα της Αισθητικής Θεωρίας και Αγωγής. Η επιστημονική και ερευνητική της δραστηριότητα επικεντρώνεται στις περιοχές της φιλοσοφικής αισθητικής και θεωρίας της τέχνης και της αισθητικής αγωγής. Έχει δημοσιεύσει μονογραφία με τίτλο Μεταμορφώσεις της αισθητικής, Νεφέλη, Αθήνα, 2003, όπως επίσης και διάφορα άρθρα στους τομείς της θεωρίας της τέχνης, της αισθητικής και της αισθητικής αγωγής. Έχει επίσης μεταφράσει δοκίμια των Μωρίς Μερλώ-Ποντύ και Πωλ Ρικέρ.

Η Χαρά Μπακονικόλα γεννήθηκε στο Βόλο το 1948. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Κλασικής Φιλολογίας και του Τμήματος Γαλλικής Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος διδακτορικού τίτλου από το Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (Πανεπιστήμιο Παρισιού ΙV). Δίδασκε στο Τμήμα Φιλοσοφίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1975. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει, ως καθηγήτρια, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ίδιου πανεπιστημίου τα αντικείμενα Φιλοσοφία της Τραγωδίας, Νεότερη και Σύγχρονη Ευρωπαϊκή Δραματουργία και Θεωρία του Θεάτρου.

Ο Γιώργος Π. Μπινιάρης γεννήθηκε στην Αρχαία Κόρινθο. Θέατρο σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Λαϊκού Πειραματικού Θεάτρου και στην Κινηματογραφική Σχολή Ε. Χατζίκου. Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά, το Χοροθέατρο Ροές, το Θέατρο Σφενδόνη, και το Απλό Θέατρο. Ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τα Δημοτικά Θέατρα Λουτρακίου, Καστοριάς και Ναυπλίου και με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου, με έδρα τη Χίο. Σκηνοθέτησε τα έργα: Ερωτόκριτος του Β. Κορνάρου, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Σαίξπηρ, Ο ματωμένος γάμος του Φ. Γκ. Λόρκα, Τα ρόδα της αυγής του Αλέξ. Παπαδιαμάντη, Των ερώτων τα θαύματα, θεατρική σύνθεση, Ο Φιάκας του Δ. Μισιτζή, Η σονάτα του σεληνόφωτος του Γ. Ρίτσου κ.ά. Ως εμψυχωτής και δάσκαλος θεάτρου συνεργάστηκε με καλλιτεχνικούς και εκπαιδευτικούς οργανισμούς, όπως η Δραματική Σχολή «Μορφές-Εμπρός», το Μουσείο Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο, η Κουμαντάρειος Πινακοθήκη Σπάρτης, το Παιδαγωγικό Τμήμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και το Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Λετονίας στη Ρίγα. Είναι μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και διδάσκει στα εκπαιδευτικά του προγράμματα. Ίδρυσε την καλλιτεχνική εταιρεία «Μυθολογία» για το θέατρο, το μύθο και τον ποιητικό λόγο (1994-1998). Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρείας «Αντίλαλοι», με πρώτη παραγωγή Σοφοκλέους Αντιγόνη, παράσταση βασισμένη στην αρχαία μετρική (2007-2008).

Ο Άρης Μπινιάρης-Παντελέων γεννήθηκε στην Αθήνα το 1981. Παρακολούθησε τριετές σεμινάριο υποκριτικής στο θεατρικό εργαστήρι «Μυθολογία». Εργάστηκε ως ηθοποιός μεταξύ άλλων στο θίασο «Παντούμ» για διάστημα τριών χρόνων για τη δημιουργία θεατρικών παραστάσεων και θεαμάτων δρόμου και στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου για την παράσταση Τα ρόδα της αυγής. Το 2007-2008 εργάστηκε στα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βορείου Αιγαίου και Πάτρας για την παράσταση Καραγκιόζης και Καταραμένος Δράκος του Δ. Αβδελιώδη. Συνεργάστηκε ως εμψυχωτής-ηθοποιός με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση στο πλαίσιο σεμιναρίων για εκπαιδευτικούς, με κοινωνικούς φορείς (Άρσις, Κέντρο Αποτοξίνωσης Παρέμβαση, Παιδικό Χωριό SOS) στο πλαίσιο προγραμμάτων για νέους και το εργαστήρι δημιουργικής απασχόλησης «Ευπαλίνος» στο πλαίσιο εκδηλώσεων για παιδιά. Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατρικής εταιρείας «Αντίλαλοι», με πρώτη παραγωγή Σοφοκλέους Αντιγόνη, παράσταση βασισμένη στην αρχαία μετρική (2007-2008).

O Κωσταντίνος Μυλώνης είναι πτυχιούχος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του Υπουργείου Πολιτισμού με σπουδές χορού στην Κ.Σ.Ο.Τ. Έχει εργαστεί στο Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας και Ιωαννίνων, το Theatro Ventidio Basso (Ascoli Piceno-Ιταλία), την Εθνική Λυρική Σκηνή (ως χορευτής), στο ελεύθερο θέατρο (κλασικό ρεπερτόριο, αρχαίο δράμα, μιούζικαλ, θέατρο για παιδιά, σύγχρονα έργα) καθώς και σε ομάδες χορού. Διδάσκει θεατρική αγωγή στα δημοτικά σχολεία από το 2002. Το 2006 πήρε υποτροφία από το Ελληνικό Φεστιβάλ για να παρακολουθήσει σειρά σεμιναρίων με θέμα «Τραγικό ακουστικό προσωπείο», όπου δίδαξαν διακεκριμένες προσωπικότητες του θεάτρου.

Ο Jonothan Neelands είναι National Teaching Fellow και Professor στο Τμήμα Drama and Theatre Education στο Institute of Education του Πανεπιστημίου του Warwick, όπου διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα ΜΑ Drama and Theatre Education. Επίσης, έχει εργαστεί ως Σύμβουλος για το Εκπαιδευτικό Δράμα. Είναι έμπειρος εκπαιδευτής και εμψυχωτής με διεθνή φήμη για την προσφορά υψηλής ποιότητας επαγγελματικής εκπαίδευσης. Είναι συγγραφέας πολλών βιβλίων που απευθύνονται σε εκπαιδευτικούς και φοιτητές, τα οποία έχουν επηρεάσει την εξέλιξη του δράματος τα τελευταία χρόνια. Μερικά από αυτά είναι Structuring Drama Work, Beginning Drama 11-14 και Drama and Theatre Studies at A/S and A level.

Η Helen Nicholson είναι Reader Δράματος και Θεάτρου στο Royal Holloway Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ειδικεύεται στο θέατρο στην εκπαίδευση και το εφαρμοσμένο θέατρο. Συμμετέχει ως υπεύθυνη έκδοσης του περιοδικού Research in Drama Education. Στα βιβλία της περιλαμβάνονται και τα: Applied Drama: The Gift of Theatre, Learning to Teach Drama 11-18 (σε συνεργασία με τον Andy Kempe), Continuum, Palgrave, 2005, 20072 , Making a Performance: Devising Histories and Contemporary Practices (με την Emma Govan και την Katie Normington), Routledge, 2007.

Ο Στέφανος Νταλάσης, σκηνοθέτης, ηθοποιός, εργάζεται και στον τομέα της καλλιτεχνικής διεύθυνσης θεάτρου και κινηματογράφου. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Έχει ερμηνεύσει έργα των (ενδεικτικά): Αριστοφάνη, Αισχύλου, Σαίξπηρ, Λόρκα, Μπρεχτ, Ντάριο Φο, Μύλλερ, Όρτον, Βέχτερ, Θεοτοκά, Μάτεσι, Μουρσελά, Μητροπούλου, Ποντίκα. Επιμελήθηκε θεατρικά-ποιητικά αναλόγια. Το 1997 τιμήθηκε από τη «Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης» με το Α' Βραβείο για την καλύτερη ερμηνεία. Σπούδασε δραματική τέχνη, κοινωνιολογία, θεολογία στη Θεσσαλονίκη. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ως υποψήφιος διδάκτορας με αντικείμενο έρευνας την Ελληνική Κινηματογραφική Τέχνη. Σήμερα συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Πολιτισμικών Οργανισμών. Έχει συγγράψει εργασίες για την τέχνη, τον πολιτισμό και τη θρησκεία. Συμμετέχει, παρακολουθεί και οργανώνει σεμινάρια-συνέδρια πολιτισμού, τέχνης και θεάτρου. Διδάσκει σε σεμινάρια για εκπαιδευτικούς και καλλιτεχνικούς οργανισμούς με θέματα θεατρικά, πολιτιστικά και κοινωνιολογικά. Αναπτύσσει ειδική συνεργασία με την εκπαιδευτική κοινότητα στον τομέα της αγωγής του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Ο Larry O' Farrell είναι πρόεδρος της UNESCO για τις Τέχνες και την Εκπαίδευση και Professor Θεάτρου και Τεχνών στην Εκπαίδευση στο Queen's University του Καναδά. Έχει πολλές δημοσιεύσεις σε διάφορους τομείς του επιστημονικού του πεδίου καθώς και συμμετοχές ως βασικός ομιλητής και ως εμψυχωτής εργαστηρίων σε πολλά εθνικά και διεθνή συνέδρια. Ως συντονιστής του προγράμματος για τη Δια Βίου Επιμόρφωση Καθηγητών στο Queen's University έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στο σχεδιασμό εξ αποστάσεως μαθημάτων για καθηγητές. Είναι ο συντονιστής μιας ιδιαίτερα σημαντικής πρωτοβουλίας στο Υπουργείο Παιδείας του Καναδά, που αφορά το σχεδιασμό του αναλυτικού προγράμματος στην επαρχία του Ontario. Αυτόν τον καιρό ασχολείται με δύο διεθνή ερευνητικά προγράμματα για το θέατρο στην εκπαίδευση, ένα με θέμα την εξ αποστάσεως εκπαίδευση και ένα με θέμα τη δημιουργικότητα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του έχει τίτλο Issues in Arts Education in Latin America (από κοινού επιμέλεια με τη δρα Rachel Mason). Υπήρξε πρόεδρος του IDEA (International Drama/Theatre and Education Association) για έξι χρόνια. Με την ιδιότητα αυτή συντόνισε μια διεθνή ομάδα επιλεγμένων ειδικών από το βόρειο και το νότιο ημισφαίριο, που σκοπό είχε να υποστηρίξει τη δουλειά των καθηγητών δράματος/θεάτρου και των παιδαγωγών των τεχνών σε όλη την υφήλιο. Τώρα διανύει τη δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος της Οικονομικής Επιτροπής του IDEA. Με την ιδιότητα του προέδρου της UNESCO για τις Τέχνες και την Εκπαίδευση, μοιράζεται επίσης την προεδρία του Εθνικού Συμποσίου Τεχνών και Παιδείας και την προεδρία της οργανωτικής επιτροπής του Τμήματος Εκπαίδευσης για το PS 2009, ένα εθνικό συνέδριο για τη βιωσιμότητα της ειρήνης. Τέλος, είναι συντονιστής δύο διαδικτυακών συμποσίων.

Ο John O’ Toole είναι πρόεδρος του Τμήματος Εκπαίδευσης μέσω των Τεχνών στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Υπήρξε καθηγητής Εφαρμοσμένου Θεάτρου στο Πανεπιστήμιο Griffith του Brisbane. Περισσότερο από τριάντα χρόνια διδάσκει και ασχολείται έμπρακτα με το θέατρο στην εκπαίδευση, το εφαρμοσμένο θέατρο και το θέατρο στην κοινότητα. Δουλεύει με όλες τις ηλικιακές ομάδες και σε όλες τις ηπείρους. Έχει γράψει και έχει συνεργαστεί στη συγγραφή πολλών από τα πιο δημοφιλή και ευρέως χρησιμοποιούμενα επιστημονικά βιβλία και διδακτικά εγχειρίδια σ’ αυτόν τον τομέα, συμπεριλαμβανομένου και του πρώτου βιβλίου Theatre in Education, 1977. Ακολουθούν τα Dramawise (με τον Brad Haseman), 1987· The Process of Drama, 1992· Pretending to Learn (με την Julie Dunnκαλύτερο αυστραλέζικο διδακτικό εγχειρίδιο), 2002· Cooling Conflict (με τον Bruce Burton), 2005· Doing Drama Research, 2006. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα κινεζικά, τα ιταλικά και τα δανέζικα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Drama Australia, του Drama Queensland και του IDEA. Συνεργάστηκε στη διοργάνωση του δευτέρου παγκόσμιου συνεδρίου του IDEA στο Brisbane (1995) και διετέλεσε διευθυντής εκδόσεων του IDEA κατά το διάστημα 1995-2004. Το 2001 τιμήθηκε με το Βραβείο Δια Βίου Έρευνας (Lifetime Research Award) της Αμερικανικής Ένωσης για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (American Alliance for Theatre and Education-AATE). Είναι επίσης θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Ο Ali Özturk γεννήθηκε το 1960 στην Τουρκία. Είναι Associate Professor και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Anadolu στην Τουρκία, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, και στα μεταπτυχιακά προγράμματα για το Δημιουργικό Θέατρο. Έχει δημοσιεύσει άρθρα για το δημιουργικό θέατρο και έχει συμβάλει στη διάδοσή του στην Τουρκία. Το 1984 αποφοίτησε από τη Σχολή Atatürk, Τμήμα Μουσικής Αγωγής του Πανεπιστημίου του Μαρμαρά. Το 1989 πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα από τη Σχολή Καλών Τεχνών, Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου Mimar Sinan. Το 1998 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στη Σχολή Παιδαγωγικών Επιστημών, Τμήμα Εκπαίδευσης μέσω των Τεχνών, στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Το 2003 ασχολήθηκε με μεταδιδακτορική έρευνα στο Ινστιτούτο Carl Orff του Πανεπιστημίου Mozart στην Αυστρία με θέμα «Μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσική και το χορό μέσα από το σύστημα Orff».

Η Anna-Lena Østern από τη Φινλανδία είναι καθηγήτρια Αισθητικής Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Επιστήμης του Trondheim, στη Νορβηγία. Η έρευνά της εστιάζει στις μεταμορφώσεις που συντελούνται κατά τη διαδικασία μάθησης μέσω των τεχνών. Συμμετέχει σε συγγραφική ομάδα που ασχολείται με την προσέγγιση και την ενσωμάτωση των Τεχνών στα πρώτα στάδια της εκπαίδευσης των μικρών παιδιών. Διευθύνει τη θεατρική ομάδα playback Theatre Momentum.

Ο Νίκος Παΐζης γεννήθηκε στον Πειραιά. Αποφοίτησε από το Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών το 1981. Ερευνητής και ειδικός συνεργάτης στο Εργαστήριο Σχεσιοδυναμικής Παιδαγωγικής του Προσώπου στο Μαθηματικό Τμήμα και στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών (1983-1991). Συντονιστής της Κεντρικής Επιτροπής Συντονισμού του προγράμματος «ΜΕΛΙΝΑ-Εκπαίδευση & Πολιτισμός» του ΥΠ.Ε.Π.Θ. και ΥΠ.ΠΟ. (1994-2004). Είναι μέλος της επιστημονικής επιτροπής του Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικών της Γ.Σ.Ε.Ε., υπεύθυνος στον τομέα των ερευνών (2004-σήμερα). Δεύτερος αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (2006). Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Σχεσιοδυναμικής Παιδαγωγικής και Συμβουλευτικής του Προσώπου. Ως εμπειρογνώμονας στον Τομέα των Προγραμμάτων Εκπαίδευσης και Πολιτισμού έχει εκπροσωπήσει από το 1996 τα Υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού της χώρας σε διεθνείς και ευρωπαϊκές συναντήσεις εμπειρογνωμόνων, ενώ σε θέματα χάραξης εκπαιδευτικής πολιτικής για την Πολιτισμική Αγωγή έχει μετάσχει σε επιτροπές εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Συμβουλίου της Ευρώπης, της Unesco, Διεθνών και Ευρωπαϊκών Δικτύων για την Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό.

Ο David Pammenter είναι Principal Lecturer στο Πανεπιστήμιο του Winchester. Είναι επίσης σκηνοθέτης, επισκέπτης λέκτορας, εξεταστής και σύμβουλος σε διάφορα πανεπιστήμια, εταιρείες και οργανισμούς στη Μ. Βρετανία και το εξωτερικό. Είναι ιδρυτικό μέλος της θεατροπαιδαγωγικής ομάδας Belgrade του Coventry (Belgrade TIE Team Coventry), της πρώτης ομάδας για την Θεατροπαιδαγωγική (Theatre-in-Education), η οποία αποτέλεσε πρότυπο για αυτή την πρακτική σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη του θεάτρου/δράματος στην εκπαίδευση (DIE, Drama in Education). Έχει μεγάλη εμπειρία δουλειάς στην Αφρική και την Ασία και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα κινούνται στο χώρο του Θεάτρου για την Ανάπτυξη (TfD-Theatre for Development.)

Η Άννα Παπαγεωργίου έχει διδακτική εμπειρία δεκαοκτώ και πλέον ετών. Έχει διδάξει κλασική αγγλική λογοτεχνία, αγγλικά ως ξένη γλώσσα και τεχνική ορολογία σε πολλές, διαφορετικές μαθησιακές ομάδες, όπως ομάδες τσιγγνοπαίδων, ικάρους ιπταμένους και μηχανικούς στην Ανωτάτη Στρατιωτική Σχολή Ικάρων, υπαξιωματικούς της Σ.Τ.Υ.Α, καθώς και σε φοιτητές του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Τα τελευταία τρία χρόνια είναι επιμορφώτρια νεοδιορίστων καθηγητών/-τριών δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στο Πρόγραμμα Επαγγελματικής Κατάρτισης Πατρών. Εδώ και τέσσερα χρόνια πειραματίζεται με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές που παρακολουθούν το αγγλόφωνο, βιωματικό εργαστήριό της, στη διδασκαλία αντιπροσωπευτικών έργων του θεάτρου του παραλόγου και του Σαίξπηρ μέσω δημιουργικών δραματικών ασκήσεων και στην εναισθητική διδασκαλία. Είναι κάτοχος του τίτλου M.Ed. με ειδίκευση στην απόκτηση γλωσσικών δεξιοτήτων μέσω του Δράματος.

Η Αποστολία Παπαδαμάκη γεννήθηκε το 1967 στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από τα Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και την Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης. Συνέχισε τις σπουδές της στη Νέα Υόρκη με υποτροφίες του Ιδρύματος Ωνάση, Ιδρύματος Γουλανδρή και Merce Cunningham (1993-95). Από το 1992 ως το 2002 υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας χορού sinequanon και καλλιτεχνική διευθύντρια από το 1996 έως το 2002. Στο διάστημα αυτό χορογράφησε επτά έργα (Transmutations, Jarden, Buster Keaton, Έρως και Ψυχή κ.ά.), τα οποία παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Αγγλία, την Ιταλία, τη Φινλανδία, την Κύπρο και τη Δανία. Με στόχο την πολιτιστική ανταλλαγή μεταξύ Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, διοργάνωσε δυο ευρωπαϊκά προγράμματα, το «Travelogue» (1997) και το «ΤαχυΔρόμιο» (1999). Καλεσμένη του Βέλγου σκηνοθέτη-visual artist Jan Fabre συμμετείχε ως performer στα έργα I am Blood (2001) και History of Tears (2005) στο Festival d' Avignon. Το καλοκαίρι του 2002 σκηνοθέτησε τη λυρική τραγωδία του Γιώργου Κουρουπού Ιοκάστη. Είναι μέλος της ΙΕΤΜ (Informal European Τheater Meeting). Το Σεπτέμβρη του 2002 αποχώρησε από τη sinequanon και ίδρυσε το χοροθέατρο quasi stellar με στόχο την έρευνα και τον πειραματισμό πάνω στις νέες τεχνικές χορού και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται με τη μουσική, τα εικαστικά, τα νέα μέσα, τη θεατρική πράξη, τη διάδραση με το κοινό (συμμετοχή στα φεστιβάλ Fabricca Ευρώπη, Julidans, Aerowaves, Nadine κ.ά.) Έχει συνεργαστεί ως χορογράφος σε θεατρικές παραστάσεις και σε παραστάσεις όπερας με το Εθνικό Θέατρο, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Αμφιθέατρο Σ. Ευαγγελάτου, την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Κ.Θ.Β.Ε., την Brooklyn Academy of Music, την Opera of Ankara, το Tanec Praha, το Zodiak Center for New Dance, Ελσίνκι, το Lyon Opera Amphitheater, το Centre Culturel Aragon, Παρίσι. Το Σεπτέμβρη του 2004 χορογράφησε την τελετή έναρξης των 12ων Παραολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Το Νοέμβριο του 2005 το Υπουργείο Πολιτισμού της ανέθεσε την προεδρία της Κρατικής Σχολής Χορού. Είναι επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Αρχαίου Δράματος. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και διδάσκει στα επιμορφωτικά του προγράμματα.

Ο Σίμος Παπαδόπουλος σπούδασε επιστήμες της αγωγής και θέατρο στην εκπαίδευση. Είναι διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2004). Είναι παιδαγωγός-εμψυχωτής θεάτρου και εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Διδάσκει Θεατρική Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, Διδακτική του Θεάτρου, Θεατρικό Παιχνίδι και Ψυχόδραμα στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης Π.Τ.Δ.Ε. του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και σε σχολές θεάτρου. Η εργασία του επικεντρώνεται στη θεατρική εμψύχωση σε βιωματικά θεατρικά εργαστήρια καθώς και στη θεατρική-παιδαγωγική έρευνα και συγγραφή. Αξιοποιεί τη θεωρία της σύγχρονης ψυχοπαιδαγωγικής έρευνας, το θεατρικό παιχνίδι από το 1994 και τη διερευνητική δραματοποίηση (Inquiry Drama) από το 1999 ως βασικές μεθόδους στη θεατρική παιδεία και εμψύχωση των εκπαιδευτικών για την προσωπική και επαγγελματική τους ανάπτυξη.

Η Ξανθούλα Παπαπαναγιώτου (M.A., PhD, University of London, Institute of Education) από το 1986 διδάσκει μουσική σε δημόσια δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια και σε μουσικά σχολεία. Επί του παρόντος είναι σχολική Σύμβουλος εκπαιδευτικών μουσικής για την Περιφέρεια Θεσσαλίας και διδάσκει Μουσική Παιδαγωγική στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ίδρυσε και εποπτεύει επιστημονικά τη λειτουργία της ηλεκτρονικής επιστημονικής κοινότητας των εκπαιδευτικών μουσικής «School Music» (http://clubs.pathfinder.gr/school_music). Είναι πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση η οποία είναι σύνδεσμος της Διεθνούς Ένωσης για τη Μουσική Εκπαίδευση (ISME) στην Ελλάδα. Στα τρέχοντα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνονται οι επιδράσεις των κοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων στη διαμόρφωση μουσικών προτιμήσεων και οι εφαρμογές των αναλυτικών προγραμμάτων στα ελληνικά σχολεία.

H Αφροδίτη Παρζακώνη είναι παιδαγωγός θεάτρου, σκηνοθέτης, εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Είναι καθηγήτρια στο Εργαστήρι Παιδαγωγικής Θεάτρου και Θεατρικού Παιχνιδιού του «Θεάτρου της Ημέρας». Υπεύθυνη εργαστηρίων θεατρικού παιχνιδιού, θεατρικής αγωγής, θεάτρου, έκφρασης και επικοινωνίας σε δήμους, πολιτιστικούς συλλόγους, σχολικές μονάδες διαφόρων βαθμίδων, δημόσια Ι.Ε.Κ., ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και φορείς, κ.ά. Έχει λάβει μέρος σε επιμορφωτικά σεμινάρια παιδείας και έκφρασης σε συνεργασία με Σχολικούς Συμβούλους, Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Γραφεία Αγωγής Υγείας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ανά την Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί με το πρόγραμμα «ΜΕΛΙΝΑ-Τέχνη και Πολιτισμός στην Εκπαίδευση», καθώς και με την Ένωση Ελλήνων Φυσικών σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια με θέμα γύρω από την Τέχνη και την Επιστήμη.

Η Αντιγόνη Παρούση γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Tμήματος Νηπιαγωγών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μετεκπαίδευση Μ.Δ.Δ.Ε. στην Ειδική Αγωγή, μεταπτυχιακές σπουδές στη σκηνοθεσία της μαριονέτας και διδακτορική διατριβή στο Θέατρο της Κούκλας στη Θεατρική Ακαδημία της Σόφιας. Από το 1976 ασχολείται με το κουκλοθέατρο, δούλεψε για δεκαπέντε χρόνια στο κουκλοθέατρο Αθηνών «Ο Μπάρμπα-Μυτούσης» και συμμετείχε με παραστάσεις σε διεθνή φεστιβάλ μαριονέτας. Οργανώνει το Διεθνές Φεστιβάλ Μαριονέτας στην Ύδρα και διευθύνει την ομάδα κουκλοθέατρου «Το Γκρι Κουτί». Από το 2003 είναι λέκτορας στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Åsa Peterson εργάζεται επίσημα ως θεατροπαιδαγωγός από το 1988. Από το 1993 εργάζεται στο πρόγραμμα «Art» στο Aranäs Gymnasiet, ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Kungsbacka της Σουηδίας. Τα τελευταία επτά χρόνια είναι συντονίστρια του προγράμματος «Dramatool», ενός διεθνούς προγράμματος που στοχεύει στην ενδυνάμωση όλων όσοι ασχολούνται με το θέατρο/δράμα, μέσω της δικτύωσης. Στο διεθνές συνέδριο του Διεθνούς Οργανισμού για το Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση (IDEA) το 2004 στην Οτάβα εξελέγη Υπεύθυνη Αλληλεγγύης και επανεξελέγη σ’ αυτή τη θέση για την περίοδο 2007-2010.

Η Marcia Pompeo-Nogueira ασχολείται με το Θέατρο της Κοινότητας σε κοινότητες στη νότια Βραζιλία. Διδάσκει το επιστημονικό αυτό αντικείμενο σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο στο κρατικό Πανεπιστήμιο της Santa Catarina. Πήρε τον πρώτο μεταπτυχιακό της τίτλο (ΜΑ) από το κρατικό Πανεπιστήμιο του São Paulo με την εργασία με τίτλο «Θέατρο με παιδιά του δρόμου: στα ίχνη του Ventoforte». Εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή στο Πανεπιστήμιο του Exeter με θέμα «Προς ένα ποιητικά ορθό Θέατρο για την Ανάπτυξη: μια διαλεκτική προσέγγιση».

Η Μπέττυ Πουρσανίδου είναι πτυχιούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών (MA) στις Παραστατικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Surrey της Μ. Βρετανίας. Έχει τελειώσει το θεατροπαιδαγωγικό μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο του Warwick της Μ. Βρετανίας (MA in Drama and Theatre Education). Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής «Ίασμος» του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση (ολοήμερα σχολεία) και συνεργάζεται με πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς ως σχεδιάστρια/εμψυχώτρια προγραμμάτων. Το 2006-2007 συμμετείχε ως ηθοποιός/εμψυχώτρια στην υλοποίηση του θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος «Πέντε μουντζουρωμένα απογεύματα» των Δαβίδ Άντζελ, Σοφίας Λαμπρίδου και Μάριου Λιάγκη. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Ross Prior είναι Principal Lecturer του Θεάτρου και της Υποκριτικής στο Πανεπιστήμιο του Northampton στη Μ. Βρετανία και υπεύθυνος για τις εξωτερικές σχέσεις της Σχολής Καλών Τεχνών. Έχει εργαστεί σε διάφορες θέσεις και έχει διδάξει σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για πολλά χρόνια. Σπούδασε στην Αυστραλία και έχει πτυχίο στην Εκπαίδευση από το Rusden (Deakin University) και Master στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο Centre for Public Culture & Ideas του Πανεπιστημίου του Griffith. Το ερευνητικό του αντικείμενο ήταν η γνώση και η πρακτική της διδασκαλίας στις αυστραλέζικες και βρετανικές σχολές θεάτρου. Ασχολείται ιδιαίτερα με το θέατρο στην εκπαίδευση και στο πεδίο της έρευνας και της εφαρμογής. Πρόσφατα τιμήθηκε με το βραβείο αριστείας «Teaching Fellow of The University» για το διδακτικό του έργο.

Ο Βασίλης Ραΐσης είναι πτυχιούχος του Φυσικού Τμήματος και του Τμήματος Φ.Π.Ψ. της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος Msc και Phd στην Ιστορία και Φιλοσοφία των Επιστημών. Είναι εκπαιδευτικός, συγγραφέας και εμψυχωτής θεατρικών ομάδων. Θεατρικά του έργα έχουν ανέβει σε διάφορες σκηνές τις Αθήνας. Πιο πρόσφατες παραγωγές: Η Άννα εξαφανίζεται στο Booze σε σκηνοθεσία του ίδιου, Ιστορίες για Γαμοφοβικούς στο Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Μ. Κάλμπαρη. Επίσης έχει συνεργαστεί στη συγγραφή σεναρίου σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Ταινίες μεγάλου μήκους: Είναι ο Θεός μάγειρας; σε σκηνοθεσία Σ. Νιζήρη, Ο γιος του φύλακα σε σκηνοθεσία Δ. Κουτσιαμπασάκου, Διόρθωση σε σκηνοθεσία Θ. Αναστόπουλου (βραβείο σεναρίου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2007). Εργάζεται ως φυσικός στη Σχολή Μωραΐτη και ως εμψυχωτής θεατρικών ομάδων μαθητών και αποφοίτων στην ίδια σχολή. Έχει εκδώσει επίσης παραμύθια και παιδικές ιστορίες.

Η Γιάννα Ρακλά είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φ.Π.Ψ., κατεύθυνση Ψυχολογία, της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει ολοκληρώσει μεταπτυχιακές σπουδές στην ίδια σχολή. Από το 1999 ως το 2006 εργάστηκε ως σύμβουλος σε ιδιωτικό κέντρο επαγγελματικού προσανατολισμού και στο συμβουλευτικό κέντρο του δήμου Καλλιθέας. Έχει εργαστεί ως διοργανώτρια, συντονίστρια και εισηγήτρια σε σεμινάρια εκπαίδευσης συμβούλων. Από το 2006 εργάζεται ως ειδική θεραπεύτρια, σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού στη μονάδα τοξικομανών «18 ΑΝΩ» του Ψ.Ν.Α. στο πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας, στο τμήμα «Σχολείο», κάνοντας ατομικές και ομαδικές συναντήσεις στο αντικείμενό της.

Ο Joachim Reiss εργάζεται ως δάσκαλος θεάτρου στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας εδώ και εικοσιπέντε χρόνια. Είναι ο ιδρυτής και διευθυντής του «Στούντιο για το Σχολικό Θέατρο» (Schultheater-Studio), ένα παιδαγωγικό θεατρικό κέντρο, που προσφέρει επιμόρφωση εκπαιδευτικών, υποστήριξη στο μάθημα του θεάτρου σε σχολεία, κ.λπ. Είναι πρόεδρος της Γερμανικής Ένωσης για το Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση (Bundesverband Darstellendes Spiel-BVDS) και υποστηρικτής του ευρωπαϊκού τμήματος του Διεθνούς Οργανισμού για το Δράμα/Θέατρο στην Εκπαίδευση (IDEA Europe).

Ο Νίκος Ρεπούλιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Σπούδασε Γραφιστική και Κινούμενο Σχέδιο στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας. Από το 1986 εικονογραφεί για εκδοτικούς οίκους, διαφημιστικές εταιρείες και εταιρίες παραγωγής. Σκηνοθετεί και σχεδιάζει 2D-3D animation, κόμικς και πολιτική γελοιογραφία. Έχει συμμετάσχει σε ημερίδες και ερευνητικά προγράμματα για την εικονογράφηση και το animation στην ευρύτερη εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς επίσης και σε φεστιβάλ εκπαιδευτικών ταινιών και ταινιών για παιδιά και νέους. Διδάσκει Γραφιστική, Computer Graphics, Γραφιστική Κινηματογράφου και Κινούμενο Σχέδιο στο Τ.Ε.Ι. Αθήνας ως εργαστηριακός συνεργάτης, καθώς και σε σεμινάρια ενηλίκων ως πιστοποιημένος εκπαιδευτής. Συντονίζει και διδάσκει σε εργαστήρια δημιουργίας κινουμένου σχεδίου (animation) με μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Ο Δημήτρης Σαρρής σπούδασε μουσική, Διοίκηση Επιχειρήσεων (BA), Επικοινωνία και ΜΜΕ (BA), Πολιτιστική Πολιτική, Διοίκηση και Επικοινωνία (MA) και εκπονεί, ως υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, διατριβή για την πολιτισμική διάσταση του ήχου στην εκπαίδευση, στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι δάσκαλος μουσικής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο Ειδικό Σχολείο ΕΛΕΠΑΠ Αγρινίου, υπεύθυνος Επιστημονικής Επικοινωνίας της Ένωσης Εκπαιδευτικών Μουσικής Αγωγής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και συνεργάζεται με αντικείμενο τη Μουσική με το Πολιτιστικό Εργαστήριο του Τμήματος Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 2003 δίδαξε στην τριτοβάθμια τεχνολογική και ανώτατη εκπαίδευση εστιάζοντας τις έρευνές του σε αντικείμενα μουσικής, τεχνολογίας και πολιτισμού. Μέσα από τη διεπιστημονική προσέγγιση των αντικειμένων αυτών μελέτησε συγκεκριμένες εφαρμογές προς εκπαιδευτική αξιοποίηση για τη διδακτική της μουσικής (όπως ορχήστρες ηχογόνων σωμάτων, ρυθμοκινητική, αυτοσχέδια οργανοκατασκευή, διερεύνηση ηχοτοπίων), της τεχνολογίας (όπως ο «ψηφιακός άβακας», εκπαιδευτικά ψηφιακά μουσεία, αναστοχασμός στην πληροφορική εκπαίδευση) και του πολιτισμού (όπως κόμικς και εκπαίδευση, μουσειακή κουλτούρα και εκπαίδευση). Την πορεία της έρευνας αυτής παρουσίασε με ανακοινώσεις, εργαστήρια και δημοσιεύσεις όπως αυτά καταγράφονται στην προσωπική του εργοσελίδα (www.cmc.gr). Έχει διοργανώσει συναυλίες με σπουδαστικές και επαγγελματικές ορχήστρες. Με την ομάδα μεταήχων-metasound group project (www.metasound.gr) έχει δημιουργήσει τα παραστατικά έργα ConcertoPedia και Edulations με μουσική δημιουργημένη από αυτοσχέδια όργανα, ηχογόνα σώματα, περιβαλλοντικούς ήχους και ηχητικές εγκαταστάσεις.

Η Christine Schmalor σπούδασε Γερμανική Λογοτεχνία και Θεατρολογία στο Free University του Βερολίνου και Σκηνοθεσία και Σχεδιασμό Φωτισμού στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Austin. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και ορθοφωνίας από κορυφαίους δασκάλους και δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη στη Νέα Υόρκη, στο Bayreuther Festspiele, Θέατρο Basel κ.α. Από το 1985 δουλεύει ως ανεξάρτητη σκηνοθέτης. Μαζί με τον καθηγητή Jurij Alschitz ίδρυσαν το 1995 το Διεθνές Κέντρο Θεάτρου AKT-ZENT στο Βερολίνο. Διδάσκει στην «Ομάδα των καθηγητών» της Ευρωπαϊκής Ένωσης Θεατρικού Πολιτισμού (European Association for Theatre Culture-EATC) και σε διάφορες άλλες ακαδημίες. Πρόσφατα ήταν προσκεκλημένη της UNESCO για ένα εργαστήριο στο Μπαγκλαντές. Ως διευθύντρια προγράμματος και σκηνοθέτης του AKT-ZENT/EATC, έχει συνεργαστεί με ευρωπαϊκούς και διεθνείς φορείς, όπως η TransARTlantica, και έχει πάρει μέρος σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα της Ε.Ε. Το Μάιο του 2006 η AKT-ZENT ορίστηκε Ερευνητικό Κέντρο της Επιτροπής Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ITI)-UNESCO. Ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο ars incognita, ο οποίος εκδίδει εκπαιδευτικά βιβλία του Jurij Alschitz, και συμμετείχε σε αρκετά διεθνή συνέδρια για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Το 2000 εξελέγη αντιπρόεδρος και το 2004 πρόεδρος της Επιτροπής Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ITI).

Η Shifra Schonmann είναι διευθύντρια του Εργαστηρίου Έρευνας για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, διευθύντρια του Τμήματος Θεραπείας μέσω των Τεχνών-Βιβλιοθεραπείας και υπεύθυνη του προγράμματος εκπαίδευσης εκπαιδευτικών στην Παιδαγωγική Σχολή του Πανεπιστημίου της Haifa στο Ισραήλ. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα κινούνται στα πεδία της αισθητικής και του θεάτρου στην εκπαίδευση, ένας συνδυασμός που βρίσκει εφαρμογή σε θέματα όπως το αναλυτικό πρόγραμμα, η εκπαίδευση εκπαιδευτικών και η αισθητική αγωγή. Σε αυτό τα πλαίσιο έχει διεξαγάγει εκτεταμένες έρευνες για το θέατρο/δράμα στην εκπαίδευση και έχει δημοσιεύσει πολλά σχετικά άρθρα. Έχει συγγράψει τα βιβλία Theatre of the Classroom (στα εβραϊκά), Behind Closed Doors (στα αγγλικά σε συνεργασία με τον Ben Peretz) και Theatre as a Medium for Children and Young People: Images and Observations (στα αγγλικά). Είναι επιστημονική σύμβουλος για τη θεατρική αγωγή για νέους στο ισραηλινό Υπουργείο Παιδείας. Πανεπιστημιακή καθηγήτρια, εκπαιδευτικός, επιστήμονας και πρόσωπο του θεάτρου είναι προσκεκλημένη ομιλήτρια σε διεθνή συνέδρια και μέλος συντακτικών επιτροπών σημαντικών περιοδικών. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της, έχει διδάξει ως επισκέπτρια καθηγήτρια στα τμήματα των Πανεπιστημίων του Rochester, του Stanford και της Νέας Υόρκης.

Η Περσεφόνη Σέξτου είναι πτυχιούχος Παιδαγωγικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Έχει μεταπτυχιακό τίτλο Master of Arts στη Σύγχρονη Θεατρική Πρακτική από το Lancaster University και διδακτορικό τίτλο στο Δράμα και το Θέατρο στην Εκπαίδευση από το Goldsmiths College, University of London. Διδάσκει στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Γράφει σενάρια, σχεδιάζει και σκηνοθετεί θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και για μουσεία, συνεργάζεται με την Unesco, τη LEA, τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς, διεθνείς πολιτιστικούς οργανισμούς, κ.ά. Έχει διδάξει θεατρικό παιχνίδι, δραματοποίηση, σχολικό θέατρο, εμψύχωση, κουκλοθέατρο και θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα στα Παιδαγωγικά Τμήματα Προσχολικής Αγωγής και Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, σε επιμορφώσεις εκπαιδευτικών (Π.Ε.Κ.), προγράμματα εξομοίωσης δασκάλων, Ε.Π.Ε.Α.Ε.Κ., στο μεταπτυχιακό Theatre in Education του Goldsmiths College University of London, στο Ευρωπαϊκό Σχολείο ΙΙΙ στις Βρυξέλλες και αλλού. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Είναι συγγραφέας των βιβλίων Πρακτικές Εφαρμογές Θεάτρου στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, Καστανιώτης, Αθήνα, 2007· Δραματοποίηση, Καστανιώτης, Αθήνα, 20032· Θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα στα σχολεία, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2005. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε ελληνικά, αμερικανικά και ευρωπαϊκά περιοδικά.

O Γιάννης Σιδέρης είναι εκπαιδευτικός, ηλεκτρολόγος μηχανικός στο 1ο Εσπερινό Τ.Ε.Ε. Αχαρνών. Είναι μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και επί δώδεκα έτη υπεύθυνος της θεατρικής ομάδας του σχολείου με την οποία παρουσίαζαν κατά κύριο λόγο αρχαίο ελληνικό δράμα και με την οποία έχουν πάρει μέρος σε πανελλήνιους σχολικούς θεατρικούς διαγωνισμούς. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια στο Central School of Speech and Drama στο Λονδίνο και έχει υλοποιήσει προγράμματα με θέμα «Το θέατρο στο σχολείο» με διάφορα ελληνικά σχολεία και το ισπανικό σχολείο «Leonardo da Vinci».

Ο John Somers είναι ομότιμος καθηγητής στη Σχολή Παραστατικών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Exeter της Μ. Βρετανίας (School of Performance Arts, Exeter University), ιδρυτής και αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Research in Drama and Theatre in Education και συντονιστής του διεθνούς συνεδρίου «Researching Drama and Theatre in Education». Σχεδίασε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εφαρμοσμένο Δράμα/Θέατρο» (Applied Drama) στο Πανεπιστήμιο του Exeter. Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής της Extream Theatre Company, η οποία ειδικεύεται στο αλληλεπιδραστικό θέατρο (Interactive Theatre) σε μη συμβατικούς θεατρικούς χώρους. Γράφει και σκηνοθετεί πρωτότυπα θεατρικά έργα για την κοινότητα. Το θεατρικό του έργο On the Edge πήρε πρόσφατα πολλά βραβεία για τη συνεισφορά του στη βαθύτερη κατανόηση ζητημάτων που αφορούν την ψυχική υγεία. Έχει μεγάλη εμπειρία δουλειάς σε πολλές χώρες του κόσμου. Πρόσφατα δούλεψε στη Φιλανδία, την Εσθονία, την Τουρκία, την Πολωνία και την Κίνα. Το 2003 κέρδισε το βραβείο Ειδικής Αναγνώρισης της Αμερικανικής Ένωσης για το Θέατρο και την Εκπαίδευση (American Alliance of Theatre and Education). Έχει γράψει μεταξύ άλλων Drama in the Curriculum, 1995· Drama and Theatre in Education: Current Research, 1996· Drama as Social Intervention, 2006 και έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα. Το ερευνητικό του ενδιαφέρον επικεντρώνεται στο εφαρμοσμένο δράμα/θέατρο και στο ρόλο της θεωρίας της αφήγησης στο θέατρο/δράμα.

Η Manoela Souza σπούδασε Θέατρο στην Εκπαίδευση στο State University of Santa Catarina της Βραζιλίας. Είναι παιδαγωγός παραστατικών τεχνών και πολιτισμική ακτιβίστρια. Έχει δουλέψει με ακτήμονες, ιθαγενείς, συνδικαλιστικές οργανώσεις και πανεπιστημιακές κοινότητες στη Βραζιλία από το 1998. Μέσα από τη δουλειά αυτή και τις συνεργασίες της έχει συμβάλει στην εξέλιξη της μεθόδου του πολιτισμικού γραμματισμού, μια παιδαγωγική πρόταση με στόχο την προσωπική αυτοδιάθεση και την αυτοδιάθεση της κοινότητας. Διερευνά τις δυνατότητες της μεθόδου αυτής μέσω της κίνησης και του χορού. Είναι ιδρυτικό μέλος και συντονίστρια της Ένωσης Παιδαγωγών Παραστατικών Τεχνών Βραζιλίας (ABRA-Brazilian Association of Arteducators) και συντονίστρια του Διεθνούς Συνεδρίου του IDEA 2010.

Ο Αλιβίζος Σοφός σπούδασε παιδαγωγικές επιστήμες και κοινωνιολογία στην Ιταλία, την Ελλάδα και τη Γερμανία και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στη Γερμανία (1996). Από το 1996 έως το 1998 δίδασκε με σύμβαση σε γερμανικά πανεπιστήμια (Frankfurt, Wiesbaden, Landau-Koblenz). Από το 1998 έως το 2004 υπήρξε επιστημονικός συνεργάτης στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Johannes Gutenberg Πανεπιστημίου στο Mainz, στο επιστημονικό πεδίο της Παιδαγωγικής των Νέων Μέσων. Στο ίδιο χρονικό διάστημα διετέλεσε επιστημονικός υπεύθυνος προγραμμάτων σπουδών για την προστασία των νέων στο διαδίκτυο. Αυτά τα προγράμματα βρίσκονται υπό την αιγίδα του οργανισμού της κεντρικής διοίκησης των δεκαέξι υπουργείων Νεότητας και Κοινωνικών Υποθέσεων των ομοσπονδιακών κρατιδίων της Γερμανίας. Από το 2004 είναι επίκουρος καθηγητής στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αιγαίου με γνωστικό αντικείμενο την Παιδαγωγική, με έμφαση στην Παιδαγωγική των Μέσων. Από το 2007 είναι μέλος Σ.Ε.Π. στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Ε.Α.Π. στην ΕΚΠ 65.

Η Ράνια Σταματάκη γεννήθηκε το 1977 στα Χανιά Κρήτης. Σπούδασε αρχικά παιδαγωγική και έπειτα δραματοθεραπεία. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια θεατρικού παιχνιδιού, θεατρικής κούκλας, παιγνιοθεραπείας. Ως παιδαγωγός έχει εργαστεί σε παιδικούς σταθμούς αναλαμβάνοντας ομάδες θεατρικού παιχνιδιού. Στον τομέα της δραματοθεραπείας έχει δουλέψει σε πνευματικά κέντρα με ηλικιωμένους, στο Δήμο Καισαριανής με άτομα με νοητική υστέρηση, στο Δρομοκαΐτειο και στην ψυχιατρική κλινική «Κασταλία», σε ψυχοθεραπευτικά κέντρα με παιδιά, εφήβους και ενήλικες είτε δουλεύοντας ατομικά είτε συντονίζοντας ομάδες δραματοθεραπείας. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια εργάζεται στο θίασο «Αθηναϊκές Μαριονέτες» της Κάρμεν Ρουγγέρη ως μαριονετίστρια, με συμμετοχή στις παιδικές θεατρικές παραστάσεις Λίμνη των Κύκνων, Οδύσσεια, Κοπέλλια.

Η Ευανθία Στιβανάκη γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε Φιλοσοφία και Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. εκπόνησε διδακτορική διατριβή στη Θεατρολογία. Έχει εργαστεί ως καλλιτεχνικός σύμβουλος και σκηνοθέτης του Καλλιτεχνικού Εργαστηρίου Δήμου Πάτρας (1979-1989) και του Θεάτρου «Αγορά» (1990 έως σήμερα). Δίδαξε ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και υπηρέτησε ως Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκαπίδευσης Νομού Αχαΐας. Δίδαξε επίσης Θέατρο στο Πανεπιστήμιο Πατρών (Τμήμα Δασκάλων και Νηπιαγωγών). Σήμερα υπηρετεί ως επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Tríona Stokes είναι Lecturer του Εκπαιδευτικού Δράματος στο Froebel College of Education στο Δουβλίνο, στην Ιρλανδία. Τα τελευταία τρία χρόνια διδάσκει θέατρο/δράμα στην εκπαίδευση στο πλαίσιο της Εισαγωγικής Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών. Έχει εργαστεί ως θεατροπαιδαγωγός σε δημοτικά σχολεία και εξακολουθεί να σχεδιάζει και να εμψυχώνει εργαστήρια θεάτρου/δράματος σε σχολεία και στην κοινότητα, όπου αυτό είναι δυνατό. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν το χορό στην εκπαίδευση και την αναπτυξιακή εκπαίδευση, καθώς και τις κοινές μαθησιακές αρχές και διαδικασίες που έχουν με το εκπαιδευτικό δράμα. Είναι δασκάλα στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι κάτοχος Master’s στο Εκπαιδευτικό Δράμα και Θέατρο από το Πανεπιστήμιο του Warwick και πρόσφατα ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό κύκλο σπουδών στο Χορό στο Πανεπιστήμιο του Limerick στην Ιρλανδία.

Η Ewa Sundberg εργάζεται επίσημα ως θεατροοπαιδαγωγός από το 1984 σε διάφορους εκπαιδευτικούς χώρους. Χρησιμοποιεί ποικιλία θεατρικών μεθόδων και δουλεύει κυρίως με εφήβους αλλά και με παιδιά προσχολικής ηλικίας. Παράλληλα εργάζεται ως εκπαιδεύτρια εκπαιδευτικών και διδάσκει ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Gothenburg. Από το 1993 εργάζεται στο πρόγραμμα «Art» στο Aranäs Gymnasiet, ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Kungsbacka της Σουηδίας.

Ο Gábor Takács είναι απόφοιτος της Σχολής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Eötvös Lóránd της Ουγγαρίας, ηθοποιός-θεατροπαιδαγωγός και διευθυντής της Πολιτιστικής Ομάδας KÁVA (KÁVA Kulturális Műhely). Η KÁVA είναι η πρώτη επαγγελματική θεατροπαιδαγωγική ομάδα στη Βουδαπέστη και ασχολείται με προγράμματα θεατροπαιδαγωγικής σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Βασική δραστηριότητά της είναι να σχεδιάζει και να παρουσιάζει θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα για ομάδες μαθητών, κυρίως πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και να σχεδιάζει προγράμματα θεάτρου/δράματος που θα εφαρμόζονται μακροπρόθεσμα. Από το 1997, χρονιά ίδρυσης της KÁVA, ο Gábor Takács εργάζεται ως ηθοποιός-θεατροπαιδαγωγός και διευθυντής της ομάδας. Την τελευταία δεκαετία συμμετείχε στο σχεδιασμό και την πρακτική εφαρμογή πολλών θεατροπαιδαγωγικών προγραμμάτων (TIE και DIE) για παιδιά και νέους. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του και έχει εμψυχώσει εργαστήρια ενηλίκων σε πανεπιστήμια της Ουγγαρίας αλλά και σε διάφορους άλλους χώρους. Επίσης, έχει εκδώσει επιστημονικές εργασίες από την παιδαγωγική και επαγγελματική του εμπειρία από τα θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα.

Jean-Jacques Tesson, ηθοποιός, σκηνοθέτης, δάσκαλος θεάτρου

O Τάκης Τζαμαργιάς γεννήθηκε στον Πειραιά το 1959. Σπούδασε Θέατρο και Παιδαγωγικά στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και Διδασκαλείο, το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι πτυχιούχος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης του Πειραϊκού Συνδέσμου. Εκπαιδευτικός, σκηνοθέτης, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση «Θέατρο στην Εκπαίδευση», υποψήφιος διδάκτορας του Παιδαγωγικού Τμήματος του ίδιου πανεπιστημίου και μέλος του ίδιου τμήματος ως Ειδικό Διδακτικό Προσωπικό (Ε.Ε.ΔΙ.Π) στο αντικείμενο Θέατρο στην Εκπαίδευση. Διδάσκει στο Μαράσλειο Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης και από το 2004, με ανάθεση εντολής διδασκαλίας, στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Ε.Κ.Π. Αθηνών τα μαθήματα «Θέατρο στην Εκπαίδευση-Θεωρία και πράξη» και «Εισαγωγή στους κώδικες του Θεάτρου-Θεωρία και πράξη». Επί εικοσαετίας δάσκαλος στη δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση, έχει διδάξει τεχνικές θεάτρου σε επιμορφωτικά σεμινάρια εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κυρίως για το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, στα εργαστήρια του Τομέα Ανθρωπιστικών Σπουδών του Π.Τ.Δ.Ε., στον Πανελλήνιο Επιστημονικό Σύλλογο Θεατρολόγων, στις φυλακές ανηλίκων Κορυδαλλού, υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου, καθώς και σε ποικίλα εργαστήρια δήμων και κοινοτήτων. Δίδαξε, επίσης, για τρία συνεχή χρόνια, στο Πρόγραμμα εξομοίωσης των δασκάλων. Διευθύνει εδώ και δεκατέσσερα χρόνια το Θεατρικό Εργαστήρι του Δήμου Κερατσινίου. Έχει ανεβάσει έργα ελληνικού κυρίως ρεπερτορίου είτε ως υπεύθυνος του Θεατρικής Σκηνής του Δήμου Κερατσινίου και της εταιρείας «Δυτικά της Πόλης», που προέκυψε από αυτήν, είτε συνεργαζόμενος με ελεύθερους θιάσους και το Εθνικό Θέατρο. Επίσης έχει λάβει μέρος σε συνέδρια και ημερίδες σχεδόν αποκλειστικά για το θέατρο στο σχολείο και έχει γράψει άρθρα για αυτό το θέμα. Έχει συνεργαστεί στη συγγραφή του βιβλίου Στοιχεία Θεατρολογίας της Α’ Λυκείου, ΟΕΔΒ, Αθήνα, 1998· Πολιτιστικές Εκδηλώσεις στο Σχολείο, Πρωτοβάθμια-Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Ατραπός, Αθήνα, 2004. Είναι αναπληρωματικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

O Τριαντάφυλλος Τρανός γεννήθηκε το 1960. Αποφοίτησε από το Εργαστήριο Ζωγραφικής του Β. Δημητρέα της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με άριστα. Σε όλη τη διάρκεια των σπουδών του υπήρξε υπότροφος του ΙΚΥ και του Ιδρύματος Αβραμίδη. Έχει διδάξει ζωγραφική και σχέδιο σε παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας καθώς και σε σπουδαστές σε σχολές κοσμήματος στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Από το 1995 υπηρετεί ως καθηγητής καλλιτεχνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ τα τελευταία έξι χρόνια διδάσκει οπτικό γραμματισμό στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Νεάπολης Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε με ανακοινώσεις σε πολλά σεμινάρια και συνέδρια. Είναι υποψήφιος διδάκτορας στην Ειδική Διδακτική της Τέχνης στο Α.Π.Θ. Εκθέτει τακτικά τη δουλειά του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι εκλεγμένος στο διοικητικό συμβούλιο της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης.

Ο Βασίλης Τσελφές είναι αναπληρωτής καθηγητής της Φυσικής και της Διδακτικής της στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει δημοσιεύσει, μόνος και σε συνεργασία, κείμενα στην περιοχή της φυσικής στερεού σώματος και στη διδακτική των φυσικών επιστημών. Μερικοί τίτλοι από τις πιο πρόσφατες δουλειές του είναι: Δοκιμή και πλάνη. Το εργαστήριο στη διδασκαλία των Φυσικών Επιστημών, Νήσος, Αθήνα, 2002· Science Education in the Knowledge Based Society (coed), Kluwer, 2003· «An epistemological analysis of the evolution of didactical activities in teaching-learning sequences», International Journal in Science Education, 2004· Knowledge in the new technologies (co-ed), Peter Lang, 2005.

Η Νάντια Τσενέ είναι φιλόλογος με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης (ΜΑ) στη Θεωρία και Πράξη της Διδασκαλίας και της Αξιολόγησης από τη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στη Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση από το University of Central England. Έχει παρακολουθήσει συστηματικά σεμινάρια και επιμορφωτικούς κύκλους σπουδών για το θέατρο και το θέατρο στην εκπαίδευση ειδικότερα (υποκριτική, δημιουργική κίνηση, δραματοθεραπεία, θέατρο forum, θεατροπαιδαγωγική, θέατρο για την ανάπτυξη κ.ά.). Από το 1990 είναι διορισμένη ως φιλόλογος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Διδάσκει στο γυμνάσιο, όπου και έχει εμψυχώσει θεατρικά εργαστήρια με μαθητές. Είναι μέλος της συγγραφικής ομάδας του νέου σχολικού βιβλίου Ευριπίδη Ελένη, που διδάσκεται στη γ’ γυμνασίου, και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο, που εκδίδεται από το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Αστέριος Τσιάρας έχει σπουδάσει παιδαγωγικές και κοινωνικές επιστήμες στην Ελλάδα και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα «Η συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στην ψυχοκοινωνιολογία της σχολικής τάξης στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση». Συμμετείχε ως εισηγητής σε σεμινάρια επιμόρφωσης φοιτητών και εκπαιδευτικών με θέμα το θεατρικό παιχνίδι και βραβεύτηκε για το ερευνητικό του έργο. Εργάστηκε ως δάσκαλος ειδικότητας στη διδασκαλία της Θεατρικής Αγωγής στο δημοτικό σχολείο. Είναι επιστημονικός συνεργάτης στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάσκει με σύμβαση έργου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Έχει σημαντικό ερευνητικό έργο στην Παιδαγωγική του Θεάτρου σε θέματα που αφορούν τη συμβολή του θεατρικού παιχνιδιού στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού, την ενίσχυση της παιδικής αυτοαντίληψης και τη διαχείριση των συγκρούσεων στη σχολική τάξη. Τέλος, έχει δημοσιεύσει έξι βιβλία και πολλά άρθρα σε σχέση με το θεατρικό παιχνίδι και το εκπαιδευτικό δράμα.

Η Άννα Τσίχλη-Μπουασσοννά είναι πτυχιούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στις Παραστατικές Σπουδές του Central School of Speech and Drama. Εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις, video art και happenings. Υπήρξε βοηθός του Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, του Γιάννη Χουβαρδά, του Marc von Henning και του Richard Gough. Συμμετείχε σε φεστιβάλ και συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων και δραματολόγος της ομάδας Κινητήρας. Δίδαξε στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Central School of Speech and Drama, σε δραματικές σχολές, σε κέντρα θεραπείας και απεξάρτησης, σε θεατρικά εργαστήρια και σε σχολεία στην Ελλάδα και στην Αγγλία. Έχει εκλεγεί σε θέση Ε.Ε.ΔΙ.Π. στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου όπου διδάσκει Σκηνοθεσία και Θεατρική Πρακτική.

Η Ντίνα Τσολάκη είναι πτυχιούχος Γαλλικής Φιλολογίας και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από το 1987. Στo πλαίσιo της Σ.Ε.Λ.Μ.Ε. Θεσσαλονίκης παρακολούθησε διετές πρόγραμμα θεατρικής παιδείας και συνέχισε την εκπαίδευση της στο στούντιο «Παράθλαση», σε σεμινάρια της Ν.Ε.Λ.Ε., του ΥΠ.Ε.Π.Θ. και αργότερα του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Είναι μέλος της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Εξ αμάξης από το 1993. Υπεύθυνη της θεατρικής ομάδας του Γυμνασίου Γαλάτιστας Χαλκιδικής από το 1995, συμμετείχε στο φεστιβάλ γαλλόφωνου σχολικού θεάτρου, το οποίο οργανώθηκε από τη Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα, και σε αντίστοιχο φεστιβάλ στο Παρίσι. Με τη θεατρική ομάδα του Γυμνασίου Γαλάτιστας συμμετείχε επίσης στους Περιφερειακούς Καλλιτεχνικούς Αγώνες του ΥΠ.Ε.Π.Θ. από το 1998. Συντονίστρια περιβαλλοντικών προγραμμάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, υπεύθυνη Ευρωπαϊκού Προγράμματος Comenius και Κινητικότητας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Καθηγητών Γαλλικής και εμψυχώτρια σε σεμινάρια και συνέδρια για τη διδακτική της γλώσσας με τη χρήση θεατρικών τεχνικών στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Από το 2003 έως το 2006 ως Υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής έχει οργανώσει βιωματικά σεμινάρια θεατρικής παιδείας. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Ο Henning Fangauf είναι αναπληρωτής διευθυντής του Θεατρικού Κέντρου Παιδιών και Νέων στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Σπούδασε γερμανική λογοτεχνία και ιστορία στο Αμβούργο. Από το 1981 ως το 1989 εργάστηκε ως δραματουργός στα δημοτικά θέατρα στο Coburg, το Osnabrück και τη Βρέμη. Τελευταία ασχολείται με την προώθηση νέων θεατρικών συγγραφέων και με διεθνείς ανταλλαγές στο πλαίσιο του παιδικού και νεανικού θεάτρου. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του World Interplay (Παγκόσμια Αλληλεπίδραση) καθώς επίσης και πρόεδρος του Interplay Europe (Ευρωπαϊκή Αλληλεπίδραση), ενός οργανισμού για την προώθηση των νέων ευρωπαίων δραματουργών. Επιπλέον, έχει εκδώσει βιβλία για το παιδικό και νεανικό θέατρο και τη λογοτεχνία. Είναι επίσης συντάκτης της σειράς «Θεατρική Παιδαγωγική Βιβλιοθήκη» των εκδόσεων Heinrichshofen Bücher και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής για την προώθηση του ανεξάρτητου θεάτρου στην πολιτεία του Hesse. Στα βιβλία που εξέδωσε ή επιμελήθηκε συμπεριλαμβάνονται τα Schreibwerkstatt Kindertheater, Beiträge und Gespräche zur zeitgenössischen Dramatik. Medien und Theater, Band 6. Hildesheim, 1996· Blickwechsel. Fünf Stücke für ein Theater der Generationen Wilhelmshaven, 1997· Dramatik aus Polen. Stücke von Liliana Bardijewska, Krystyna Choloniewska, Radoslaw Figura und Piotr Tomaszuk Wilhelmshaven, 2001· Jugendtheaterstücke. Ein kleiner Schauspielführer, Assitej Γερμανίας, 2003· Transfer. German Plays for Young Audiences in Translation, Assitej Γερμανίας, 2002· Jugendtheater im Deutschunterricht, Φρανκφούρτη, 2007. 

Η Κλειώ Φανουράκη γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης. Είναι απόφοιτη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Μεταπτυχιακού Τμήματος του Πανεπιστημίου του Ηull (Master of Arts) στο αντικείμενο «Θέατρο και Σύγχρονη Πρακτική» και της Δραματικής Σχολής Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη. Είναι υποψήφια διδάκτορας του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Έχει παρακολουθήσει ποικίλα επιμορφωτικά σεμινάρια θεατρικής πρακτικής, αγωγής και οργάνωσης. Στο φεστιβάλ March Hares στο Πανεπιστήμιο του Ηull παρουσίασε το κείμενο του Μπέκετ Οld Earth και απόσπασμα από τον Άμλετ σε live, video και sound performance projects. Στο ενδέκατο Διεθνές Θεατρικό Φεστιβάλ Sibiu παρουσίασε το 30λεπτο video-performance From Yorkshire to Crete. Έχει διδάξει στο «Θέατρο των Αλλαγών» αυτοσχεδιασμό και σκηνοθεσία («Δημιουργία παράστασηςPerforming Athens»). Συμμετείχε ως βοηθός παραγωγής στην τηλεοπτική σειρά Τα Παιδιά της Νιόβης σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρωνίτη Αγώνες Κρητικής Ελευθερίας 1770-1843. Δραματοποίησε το παραμύθι της Μάρως Θεοδωράκη Η Σερενάτα για το Κανταδοχώρι καθώς και μια βιογραφία της Ωραίας Ελένης μέσα από έργα Κρητών ποιητών (Η Ελένη στην Κρήτη, επιμέλεια Τασούλα Μαρκομιχελάκη, Τόνια Μαρμαρέλη). Συμμετείχε ως casting manager στο ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαρωνίτη Νίκος Καζαντζάκης και στο ντοκιμαντέρ των Νίκο Νταγιαντά και Christian Bauer Τα μυστικά του Λαβυρίνθου. Έχει διδάξει το μάθημα της Θεατρικής Παιδείας στα ΚΕΕ Ηρακλείου. Διδάσκει Διδακτική του Θεάτρου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ο Κώστας Φιλίππογλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965. Ξεκίνησε τις θεατρικές του σπουδές στην Αθήνα και συνέχισε την εκπαίδευσή του με ηθοποιούς δασκάλους από τον Πίτερ Μπρουκ την Αριάν Μνουσκίν και την Theatre Complicite. Από το 1985 εργάζεται στην Ελλάδα ως ηθοποιός έχοντας συμμετάσχει σε αρκετές παραγωγές. Έχει δουλέψει στο θέατρο Τεχνοχώρος, με την ομάδα Θέαμα του Γιάννη Κακλέα, στο θέατρο Αμόρε, με το Θέατρο του Νότου και σε πολλά άλλα. Τα τελευταία οκτώ χρόνια δουλεύει κυρίως στο εξωτερικό με την θεατρική ομάδα Complicite και παίρνει μέρος στις παραστάσεις και τα εργαστήρια που δίνει η ομάδα στην Αγγλία, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Έχει παίξει στο έργο mnemonic, που ξεκίνησε να παίζεται το 1999 και συνεχίστηκε μέχρι το 2003. Με αυτό το έργο έπαιξε στο National Theatre του Λονδίνου και σε θέατρα της Αγγλίας, της Ευρώπης και της Ν. Υόρκης. Από το 2004 έως το 2006 έπαιζε στο έργο του Σαίξπηρ Measure for measure για το National Τheatre του Λονδίνου καθώς και σε θέατρα της Ευρώπης και της Ινδίας. Έχει επίσης συμμετάσχει σε ερευνητικά workshops της ομάδας για άλλες της παραγωγές. Το 2005 έπαιξε στην παράσταση Beauty and the Beast, σε σκηνοθεσία John Wright, στον καθεδρικό ναό του Κόβεντρυ. Από το 1997 εργάζεται και ως δάσκαλος θεάτρου. Με αυτήν την ιδιότητα στην Ελλάδα έχει διδάξει ως επίκουρος καθηγητής στο Θεατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών, στη δραματική σχολή «Αρχή» της Ν. Καρά, στα σεμινάρια του Υπουργείου Παιδείας για το θέατρο στα σχολεία, καθώς και σε οργανωμένα εργαστήρια με συμμετέχοντες ηθοποιούς ή σπουδαστές. Στο εξωτερικό έχει διδάξει θέατρο στο Λονδίνο σε σχολεία, δραματικές σχολές και στα εργαστήρια που διοργανώνει η Complicite. Στο Ισραήλ δίδαξε στο ΜΑΤΑΝ, ειδικό σχολείο Καλών Τεχνών. Στη Νέα Υόρκη έχει διδάξει στο Lee Strasberg Institute, στο Actor's Studio και στο Actor's Center καθώς και στο ανοιχτό εργαστήρι που διοργάνωσε η Complicite την άνοιξη του 2001. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει ως ηθοποιός στην ταινία Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι και παράλληλα επιμελήθηκε την κίνηση στις σκηνές του πλήθους. Το 2003 σκηνοθέτησε για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καλαμάτας την Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων και το 2006 τον Οδυσσεβάχ για το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης.

Η Μελίνα Χατζηγεωργίου είναι δασκάλα με πτυχίο Πρωτοσχολικής και Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης από το New York University, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Δραματική Τέχνη στην Εκπαίδευση και στις Διεθνείς Σχέσεις. Έχει συμμετάσχει σε ετήσια σεμινάρια κουκλοθέατρου, παντομίμας, κίνησης και μουσικοκινητικής και σε ποικίλα άλλα σχετικά με το θέατρο, το εκπαιδευτικό δράμα και το συμμετοχικό θέατρο (Theatre in Education). Από το 1993 έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός δράματος σε θεατρικά εργαστήρια για παιδιά, σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία, στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων και στο Παιδικό Στέκι του Εθνικού Θεάτρου. Παράλληλα δίδαξε σε επιμορφωτικά σεμινάρια για το εκπαιδευτικό δράμα σε νηπιαγωγούς, δασκάλους και καθηγητές. Από το 2005 έως το 2007 συνεργάστηκε με το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης αναλαμβάνοντας την επιμόρφωση στο εκπαιδευτικό δράμα. Από το ακαδημαϊκό έτος 2001 και εξής διδάσκει Δραματοποίηση και Θέατρο στο Σχολείο στο Τμήμα Θεάτρου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Συνέγραψε με την Άβρα Αυδή το βιβλίο Η τέχνη του Δράματος στην εκπαίδευση. 48 Προτάσεις για εργαστήρια θεατρικής αγωγής, Μεταίχμιο, Αθήνα, 2007. Είναι ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Συλλόγου Εκπαιδευτικού Δράματος και ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Παναγιώτα Χατζηκαμάρη είναι εκπαιδευτικός και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Διδάσκει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (υπεύθυνη ΓραΣΕΠ) και συνεργάζεται με εκπαιδευτικούς φορείς στην εκπόνηση προγραμμάτων αισθητικής αγωγής. Διδάσκει Θεατρικό Παιχνίδι στην Παιδαγωγική Σχολή της Φλώρινας, στα Π.Ε.Κ., σε σεμινάρια και επιμορφωτικά προγράμματα. Είναι ιδρυτικό μέλος της Καλλιτεχνικής Παιδαγωγικής Ομάδας «Ελάτε να παίξουμε» και μέλος του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.

Η Νάσια Χολέβα σπούδασε Θεατρολογία και Υποκριτική στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει ΜΑ στο Εφαρμοσμένο Δράμα (Το Θέατρο στην Εκπαίδευση, το Θέατρο ως εργαλείο κοινωνικής παρέμβασης). Έχει εργαστεί ως εμψυχώτρια σε πολιτιστικά σωματεία, δήμους, ειδικά σχολεία, κατασκηνώσεις. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός θεάτρου σε νηπιαγωγεία, ολοήμερα δημοτικά σχολεία και σε σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας. Έχει συνεργαστεί ως επιμορφώτρια με διάφορους φορείς, σε σειρά βιωματικών εργαστηρίων για εκπαιδευτικούς, με θέμα το θέατρο/δράμα και την εκπαίδευση. Αυτόν τον καιρό συντονίζει ένα πρόγραμμα μαθητικής θεατρικής δημιουργίας σε συνεργασία με τα σχολεία του Δήμου Νέας Μάκρης, για λογαριασμό του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Πανελληνίου Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση (υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων) και μέλος της συντακτικής επιτροπής του επιστημονικού περιοδικού εκπαίδευση & θέατρο. Συμμετέχει στην ομάδα Διεθνών Σχέσεων του IDEA.

Η Βάσια Χριστοδούλου είναι απόφοιτη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενεργό μέλος της θεατρικής ομάδας Chorus και του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων. Κατά καιρούς διδάσκει σε σεμινάρια θεάτρου και πολιτισμού. Εργάζεται σε θεατρική σκηνή της Αθήνας και έχει λάβει μέρος σε πλήθος παραστάσεων ως σκηνογράφος, ενδυματολόγος και υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων. Έχει λάβει μέρος στο Πανελλήνιο Θεατρολογικό Συνέδριο και την ημερίδα με θέμα «Η θέση του θεατρολόγου στη νεοελληνική πραγματικότητα» στην Αθήνα. Επίσης έλαβε μέρος στο Performing Arts Summer School 2004 και 2005 ως διοργανώτρια και διδάσκουσα θεάτρου, ενώ έχει παρακολουθήσει σεμινάρια και βιωματικά εργαστήρια σχετικά με την τέχνη του θεάτρου (υποκριτική, σκηνογραφία-ενδυματολογία, δραματολογία κ.λπ.).

Η Νατάσσα Χρυσανθάκη-Αποστολοπούλου σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει ολοκληρώσει στο ίδιο πανεπιστήμιο τις μεταπτυχιακές της σπουδές στη Θεωρία, Πράξη και Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Έργου και έχει φοιτήσει και στη Σχολή Επιμόρφωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης. Συμμετείχε ως επιμορφώτρια σε σεμινάρια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και του Ινστιτούτου Ειμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης με θέμα «Σχολικές βιβλιοθήκες και εκπαιδευτικό έργο». Εργάζεται ως καθηγήτρια στο 2ο Γενικό Λύκειο Ιλίου. Ο Joe Winston είναι Associate Professor (Reader) του Θεάτρου στην Εκπαίδευση στο Institute of Education του Πανεπιστημίου του Warwick, όπου συντονίζει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα για το Θέατρο/Δράμα στην Εκπαίδευση. Το πρόγραμμα παρακολουθούν πολλοί φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο, πολλοί από τους οποίους προέρχονται από την Ελλάδα και την Κύπρο. Συμμετέχει στην εκδοτική ομάδα του διεθνούς επιστημονικού περιοδικού Research in Drama Education. Στις δημοσιεύσεις του συγκαταλέγονται τα Drama, Narrative and Moral Education, Routledge Falmer, 1998, και πιο πρόσφατα το Drama and English at the Heart of the Curriculum, David Fulton, 2004.